Βιώνουμε μια κρίση αξιών και θεσμών. Τι φταίει και τι μπορούμε να κάνουμε;
Ζούμε σε μια εποχή μεγάλων αλλαγών. Οι αξίες και οι θεσμοί δεν «κατέρρευσαν» ξαφνικά· απλώς δοκιμάζονται από την ταχύτητα της πληροφορίας, την πίεση της καθημερινότητας και την ανάγκη όλων μας να προσαρμοστούμε σε έναν κόσμο που αλλάζει συνεχώς. Η κρίση που βλέπουμε είναι περισσότερο κρίση εμπιστοσύνης. Πιστεύω ότι η λύση δεν βρίσκεται ούτε στην υπερβολική αυστηρότητα ούτε σε μια γενική απογοήτευση. Βρίσκεται στην καλύτερη ενημέρωση, στη διαφάνεια και στον διάλογο. Όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι ακούγονται, ότι έχουν πρόσβαση στην αλήθεια και ότι οι θεσμοί λειτουργούν με συνέπεια, τότε η εμπιστοσύνη χτίζεται ξανά. Σε προσωπικό επίπεδο, θεωρώ ότι όλοι μπορούμε να συμβάλουμε — με συμπεριφορά, με λόγο, με παράδειγμα. Ακόμα και μέσα από την τηλεοπτική μου παρουσία προσπαθώ να μεταφέρω ψυχραιμία, σεβασμό και ρεαλισμό. Ίσως μικρά βήματα, αλλά όλα μαζί κάνουν διαφορά.
Τα πρότυπά σου ποια ήταν και πώς σε επηρέασαν;
Στην επαγγελματική μου διαδρομή είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ με σημαντικούς ανθρώπους του χώρου, όπως ο Νίκος Ευαγγελάτος και ο Σταμάτης Μαλέλης. Ο καθένας, με τον δικό του τρόπο, μου έδειξε πόσο σημασία έχει η συνέπεια, η προετοιμασία και η καθαρή ματιά απέναντι στην ενημέρωση. Γενικότερα, θαυμάζω ανθρώπους που λειτουργούν με ήθος και σταθερότητα, είτε βρίσκονται μπροστά είτε πίσω από τις κάμερες. Αυτοί οι χαρακτήρες μού υπενθυμίζουν καθημερινά ότι σε έναν τόσο απαιτητικό χώρο, αυτό που μετράει στο τέλος είναι η ποιότητα της δουλειάς και η συμπεριφορά μας. Προσπαθώ λοιπόν να κρατώ το καλύτερο από κάθε συνεργασία, να εξελίσσομαι και να παραμένω αυθεντική — γιατί αυτό είναι, νομίζω, το πιο ασφαλές και διαχρονικό “μοντέλο” επιτυχίας.
Τι αγαπάς περισσότερο στη δουλειά σου;
Αυτό που αγαπώ περισσότερο στη δουλειά μου είναι ότι μου δίνει τη δυνατότητα να βρίσκομαι στο σημείο όπου η πληροφορία συναντά τον άνθρωπο. Η τηλεόραση δεν είναι απλώς εικόνα· είναι ευθύνη, ρυθμός και συνεχής προσαρμογή. Κάθε συζήτηση, κάθε θέμα, κάθε στιγμή στον αέρα απαιτεί κρίση, μέτρο και καθαρή σκέψη — και αυτό είναι κάτι που με εξελίσσει καθημερινά. Με ελκύει ιδιαίτερα το ότι η δουλειά μας δεν περιορίζεται στην παρουσίαση μιας είδησης, αλλά στη διαχείρισή της με τρόπο που σέβεται το κοινό και προάγει τον διάλογο. Και, ταυτόχρονα, μου αρέσει ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο: κάθε Σαββατοκύριακο, κάθε εκπομπή, κουβαλά τη δική της δυναμική. Αν κάτι με κρατά πραγματικά σε αυτόν τον χώρο, είναι ότι συνδυάζει σκέψη, ενημέρωση, ανθρώπινη επαφή και δημιουργικότητα
Σε ενδιαφέρει η πολιτική;
Με ενδιαφέρει στον βαθμό που επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα όλων μας. Η πολιτική δεν είναι μόνο κόμματα και αντιπαραθέσεις· είναι αποφάσεις που αφορούν την κοινωνία, την οικονομία, τα δικαιώματά μας, το μέλλον των παιδιών μας.
Γι’ αυτό και θεωρώ σημαντικό να την παρακολουθώ με προσοχή και νηφαλιότητα. Στην τηλεόραση, ο ρόλος μου δεν είναι να πάρω κομματική θέση, αλλά να συμβάλλω σε έναν διάλογο που βασίζεται στη λογική, στη γνώση και στον σεβασμό προς όλες τις απόψεις. Πιστεύω ότι η πραγματική πολιτική ωριμότητα φαίνεται όταν μπορείς να ακούς, να αξιολογείς και να μένεις ψύχραιμος — ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου η υπερβολή συχνά κερδίζει εντυπώσεις. Η πολιτική με ενδιαφέρει ως πεδίο ευθύνης και συλλογικής σκέψης, όχι ως πεδίο αντιπαραθέσεων.
Πιστεύεις ότι οι ανθρώπινες σχέσεις σήμερα έχουν γίνει δημόσιες σχέσεις;
Νομίζω πως ζούμε σε μια εποχή όπου η εικόνα προηγείται συχνά της ουσίας. Τα social media έχουν δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα: προβάλλουμε στιγμές, αλλά συχνά κρύβουμε συναισθήματα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι ανθρώπινες σχέσεις «έγιναν» δημόσιες σχέσεις· σημαίνει ότι χρειάζονται περισσότερη προσοχή. Οι πραγματικές σχέσεις δοκιμάζονται αλλά δεν εξαφανίζονται. Απλώς ξεχωρίζουν πιο καθαρά.
Σήμερα, όποιος επενδύει σε ουσία, σε χρόνο, σε συνέπεια, ξεχωρίζει — και αυτό από μόνο του είναι ένα θετικό φίλτρο. Άρα, δεν θα έλεγα ότι οι σχέσεις έγιναν δημόσιες σχέσεις. Θα έλεγα ότι η εποχή μάς αναγκάζει να επιλέγουμε πιο συνειδητά με ποιους ανθρώπους θέλουμε πραγματικά να συμπορευτούμε. Και αυτή η επιλογή, όσο απαιτητική κι αν είναι, κάνει τις αληθινές σχέσεις ακόμη πιο πολύτιμες.
Ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι του να βρίσκεσαι στην τηλεόραση;
Το πιο απαιτητικό κομμάτι είναι η ισορροπία. Η τηλεόραση είναι ένας ζωντανός χώρος, με ένταση, ρυθμό και πολλές διαφορετικές απόψεις. Χρειάζεται ψυχραιμία, σωστή προετοιμασία και καθαρό μυαλό, ώστε να μπορείς να σταθείς με συνέπεια και να εκπροσωπείς τον εαυτό σου όπως πραγματικά είσαι.
Δεν το βλέπω ως «πίεση», αλλά ως μια συνεχόμενη άσκηση αυτοβελτίωσης. Μαθαίνεις να ακούς, να διαχειρίζεσαι τον δημόσιο λόγο με υπευθυνότητα και να μην χάνεις την αυθεντικότητά σου μέσα σε έναν χώρο που κινείται πολύ γρήγορα. Αυτό είναι και το όμορφο της δουλειάς: σε εξελίσσει καθημερινά.
Τι σε κάνει να αισθάνεσαι πληρότητα στην καθημερινότητά σου;
Οι μικρές στιγμές. Ένας καφές με ανθρώπους που αγαπώ, μια ήρεμη μέρα χωρίς πίεση, μια καλή κουβέντα από κάποιον που με σταματά στον δρόμο και μου λέει “σε παρακολουθώ, σε εκτιμώ”.
Αλλά πάνω απ’ όλα, η μεγαλύτερη πηγή χαράς και πληρότητας είναι ο γιος μου. Είναι η χαρά της ζωής μου, η καθημερινή μου υπενθύμιση για το τι έχει πραγματικά αξία. Με γειώνει, με εμπνέει και μου δίνει δύναμη σε κάθε βήμα — στη δουλειά και στη ζωή μου.
