Τη συναντώ ένα απόγευμα στη Θεσσαλονίκη.
Πριν ξεκινήσουμε τη συζήτηση βάζει το κινητό στο αθόρυβο – αν και τσεκάρει μόνιμα τα μηνύματά της- και βγάζει ένα τετράδιο και ένα καλοξυσμένο μολύβι…παράξενο για έναν άνθρωπο που ζει καθημερινά μέσα στην τεχνολογία, στα social media, στην τεχνητή νοημοσύνη και στο ψηφιακό κόσμο. Κι όμως, η Αφροδίτη Κράβαρη επιμένει πως οι καλύτερες ιδέες και τα συναισθήματα ξεκινούν στο χαρτί…όταν οι λέξεις παίρνουν ζωή από το γραφικό χαρακτήρα.
Η πρώτη εντύπωση που αφήνει είναι η ενέργειά της. Είναι μια γυναίκα που δεν περνά απαρατήρητη. Έχει έναν αυθόρμητο τρόπο να μιλά, ένα ετοιμόλογο ευφυές χιούμορ και μια αμεσότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι τη γνωρίζεις από πάντα. Είναι από τους ανθρώπους που μπορούν να μετατρέψουν μια απλή συζήτηση σε ανταλλαγή ιδεών και μέσα σε λίγα λεπτά να σου καταστρώσει εταιρικό πλάνο, να βρει taglines και να αυτοσαρκάζεται.
Και μετά, σχεδόν χωρίς να το καταλάβεις, αλλάζει. Δεν αλλάζει χαρακτήρα. Αλλάζει τρόπο έκφρασης. Το πρόσωπό της σοβαρεύει, το βλέμμα της γίνεται πιο έντονο, η χροιά της φωνής της αποκτά άλλη βαρύτητα και ο λόγος της γίνεται απόλυτα στοχευμένος.
Ίσως αυτό να είναι και το χαρακτηριστικό που τη συνοδεύει σε όλη την πορεία της: η ικανότητα να προσαρμόζεται σε κάθε συνθήκη. Να είναι ανάλαφρη όταν χρειάζεται, αυστηρή όταν απαιτείται, δημιουργική όταν γεννιέται μια ιδέα και απόλυτα συγκεντρωμένη όταν πρέπει να δοθεί μια λύση.
Η Αφροδίτη Κράβαρη είναι επικοινωνιολόγος, Digital Strategist και ειδική στη μη λεκτική επικοινωνία. Αναλύει προφίλ στην εγκληματολογία και άφησε πίσω της μια ακαδημαϊκή καριέρα για να είναι σήμερα ελεύθερη επαγγελματίας κάνοντας αυτό που αγαπά με πάθος. Με την ολοκλήρωση του 3ου της master και τη διαρκή επιμόρφωσή της, κατέχει επάξια μια θέση στους αναγνωρίσιμους επαγγελματίες επικοινωνιολόγους της χώρας μας. Έχει συνδέσει το όνομά της με τη στρατηγική επικοινωνία, τη δημιουργία περιεχομένου, το personal branding και τη διαμόρφωση της εικόνας επιχειρήσεων, οργανισμών και προσώπων.
Παράλληλα, εκπαιδεύει στελέχη και ομάδες μέσα από trainings και ομιλίες, μεταφέροντας τη γνώση και την εμπειρία της γύρω από τη σύγχρονη επικοινωνία, τη δημιουργία περιεχομένου, τις ψηφιακές δεξιότητες και τις νέες απαιτήσεις που δημιουργεί η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης στην αγορά εργασίας. Η δημόσια παρουσία της είναι μεγάλη μέσα από τηλεοπτικές εμφανίσεις και συνεχή αρθρογραφία.
Όμως, ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της δουλειάς της δε βρίσκεται σε αυτά που λέει. Βρίσκεται σε αυτά που παρατηρεί.
Για την Αφροδίτη η επικοινωνία είναι κυρίως μη λεκτική. Είναι ένα βλέμμα, μια κίνηση, μια αλλαγή στον τόνο της φωνής, μια παύση πριν από μια απάντηση. Είναι όλα εκείνα που συχνά αποκαλύπτουν περισσότερα από μια ολόκληρη συζήτηση.
Γιατί η πραγματική επικοινωνία βρίσκεται κυρίως σε όσα δε λέγονται.
Όσοι συνεργάζονται μαζί της γνωρίζουν ότι είναι πολύ απαιτητική, πρώτα με τον εαυτό της και μετά με τους άλλους. Δίνει μεγάλη αξία στη συνέπεια και στην εμπιστοσύνη. Για εκείνη, ο λόγος έχει βάρος. Αν πει κάτι, δεν είναι απλώς μια φράση. Είναι μια δέσμευση.
Η εικόνα της είναι πολύ προσεγμένη και δύσκολα θα της τραβήξεις την προσοχή. Με έντονη προσωπικότητα, μεγάλη θηλυκότητα, χιούμορ αλλά και επαγγελματική αυστηρότητα, η Αφροδίτη Κράβαρη έχει δημιουργήσει ένα προσωπικό αποτύπωμα που ξεπερνά έναν επαγγελματικό τίτλο.
Μια γυναίκα που μπορεί να μιλήσει για την τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά εξακολουθεί να πιστεύει στη δύναμη της ανθρώπινης επαφής. Που μπορεί με μεγάλη άνεση να σταθεί μπροστά σε μια κάμερα, αλλά εκτιμά περισσότερο μια ουσιαστική συζήτηση. Που δημιουργεί εικόνες για άλλους, αλλά προστατεύει με ιδιαίτερη προσοχή τη δική της. Μου εξομολογήθηκε πως φυλά σαν κόρη οφθαλμού την προσωπική της ζωή μακριά από κάθε δημοσιότητα και τα social media και θα πρέπει να είναι πολύ σίγουρη για να εκθέσει κάτι πολύ προσωπικό.
Έχω σκεφτεί να χωρίσουμε αυτήν τη συνέντευξη σε 3 μέρη: πρώτα να επικεντρωθούμε στο επαγγελματικό κομμάτι και όλες τις εξελίξεις που κατακλύζουν την εποχή μας, να συνεχίσουμε με ερωτήσεις που αφορούν στην προσωπικότητά σου και τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα και τέλος να σου θέσω κάποιες ερωτήσεις που απαντιούνται μονολεκτικά, κάτι σαν δίλημμα. Είσαι μέσα;
All in! Πάμε!
Είσαι ειδική στη μη λεκτική επικοινωνία. Μου είπες πως στο τελευταίο σου μεταπτυχιακό ασχολήθηκες αποκλειστικά με έρευνα πάνω στο συγκεκριμένο κομμάτι. Τελικά, ένας άνθρωπος αποκαλύπτει περισσότερα μέσα από αυτά που λέει ή μέσα από αυτά που δε λέει; Μπορεί κάποιος να ελέγξει πραγματικά την εικόνα που εκπέμπει ή το σώμα και η συμπεριφορά πάντα αποκαλύπτουν την αλήθεια;
Λατρεύω την ανάλυση της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Είναι κάτι που με γοήτευε από την εποχή που ήμουν εκπαιδευτικός. Παρατηρούσα τα παιδιά & τα παιδιά σου μαθαίνουν τις μεγαλύτερες αλήθειες…είναι αυθόρμητα, ειλικρινή και έχουν αθωότητα. Έχω μια ανεξήγητη σύνδεση με τα παιδιά και από εκεί ήταν η αφετηρία που με οδήγησε να αναπτύξω βαθιά ενσυναίσθηση και να ασχοληθώ με τη ψυχολογία (εκπαιδευτική και στη συνέχεια εργασιακή), τη μελέτη συμπεριφοράς και κατ’ επέκταση την εγκληματολογία. Είναι πολύ μεγάλη κουβέντα η συγκεκριμένη, αλλά για να απαντήσω στην ερώτηση, μπορεί κάποιος να εκπαιδευτεί, να βελτιώσει την παρουσία του και να αποκτήσει μεγαλύτερη επίγνωση της εικόνας του. Όμως, το σώμα έχει μνήμη και αποκαλύπτει αυτά που ο άνθρωπος προσπαθεί να κρύψει. Τα μάτια ας πούμε, δε λένε ποτέ ψέματα. Ο συνδυασμός στάσης σώματος, εγγύτητας, ενέργειας, ρυθμού & χροιάς φωνής προσωπικά δε μπορούν να με διαψεύσουν ποτέ. Για παράδειγμα, ξέρω πότε μου λες ψέματα γιατί βλέπω τις διεσταλμένες κόρες των ματιών σου. Καταλαβαίνω την αμηχανία σου ή πότε θες να πεις κάτι και δεν το λες.
Πες μου κάτι από τη μελέτη της εγκληματολογίας που σου έχει κάνει εντύπωση. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια γινόμαστε μάρτυρες απίστευτων δολοφονιών.
Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα επιστήμη. Εγώ ήθελα να συνδέσω την ειδικότητά μου και τα παραγλωσσικά στοιχεία της επικοινωνίας με την ανάλυση criminal profiling μελετώντας εις βάθος και καρέ-καρέ συμπεριφορές των υπόπτων. Είναι εντυπωσιακό το πως οι άνθρωποι που διέπραξαν τέτοια εγκλήματα, παρουσιάζονται στην κάμερα αρχικά ως θύματα και πλήρως καταρρακωμένοι. Θα σου πω το εξής. Ο άνθρωπος δε μπορεί να σκέφτεται το ψέμα που θα πει και ταυτόχρονα να ελέγχει νοητικά το σώμα του- το οποίο ελέγχεται από την αμυγδαλή, η οποία είναι μέρος του μη-συνειδητού εγκεφάλου και εκεί βρίσκονται όλες οι αληθινές σκέψεις, οι φόβοι, τα συναισθήματα κτλ. Μπορώ να διακρίνω σχετικά γρήγορα λοιπόν πλέον μέσα από διάφορα προφίλ μικρές λεπτομέρειες στο σώμα, τις κινήσεις και τη συνολική γλώσσα του σώματος που να με οδηγήσουν σε πολύ αξιόπιστα συμπεράσματα.
Ποια θεωρείς ότι είναι η πιο σημαντική δεξιότητα που πρέπει να αναπτύξει σήμερα ένας επαγγελματίας για να παραμείνει ανταγωνιστικός;
Προσαρμοστικότητα. Ακολουθούν soft skills, όπως η κριτική σκέψη, το time management και η ενεργητική ακρόαση. Ξέρω πως τα συγκεκριμένα δεν ακούγονται τόσο συχνά, αλλά πίστεψέ με είναι στο top5 αν θέλεις να ηγείσαι αλλά και να είσαι παραγωγικός ως στέλεχος. Ακόμα και στις εκπαιδεύσεις που κάνω σε εταιρείες και σε HR τμήματα, εξηγώ πάντα γιατί είναι τόσο σημαντικά και γιατί όλα τα soft skills υπερτερούν των hard. Ο κόσμος αλλάζει τόσο γρήγορα που δεν αρκεί μόνο η γνώση που έχεις σήμερα. Χρειάζεται περιέργεια, δια βίου μάθηση και ικανότητα επικοινωνίας. Η τεχνητή νοημοσύνη στις μέρες μας μπορεί να σου δώσει πληροφορία, αλλά ο άνθρωπος πρέπει να ξέρει πώς να τη μετατρέψει σε αξία. Το συναίσθημα δε μπορεί να το αντικαταστήσει καμιά μηχανή.
Πόσες ώρες δουλεύεις;
Πολλές! Μπορεί να είναι 10, μπορεί και 15. Δεν έχω ωράριο. Το καλό είναι πως μπορώ να οργανώνω τη δουλειά μου και τα ραντεβού μου. Κάνω πολύ καλό time management και ενδέχεται να δουλεύω σερί και μετά να δίνω 2 μέρες οff στον εαυτό μου. Το κακό είναι πως όταν πρέπει να δημιουργήσω πράγματα, η έμπνευση δεν έχει επίσης ωράριο. Έχει τύχει να ξυπνήσω 4 το πρωί γιατί μου’ ρθε μια καλή ιδέα ή ένας εξαιρετικός τίτλος ή να χρειαστεί να σχεδιάσω κάτι για να μην το ξεχάσω. Αυτά συνήθως συμβαίνουν άγριες ώρες. Αν και τελευταία προσπαθώ να κοιμάμαι νωρίτερα, παρατηρώ πως είμαι πολύ πιο δημιουργική το βράδυ.
Λένε ότι είσαι ένας άνθρωπος με πολύ άμεσο λόγο -βλέπω και πολύ ετοιμόλογη- και ότι δύσκολα «μασάς» τα λόγια σου. Η ειλικρίνεια είναι πάντα δύναμη ή κάποιες φορές γίνεται κόστος;
Η ειλικρίνεια χωρίς ενσυναίσθηση μπορεί να γίνει σκληρότητα. Δεν πιστεύω στην ωμή αλήθεια που πληγώνει απλώς για να αποδείξει κάποιος ότι είναι ειλικρινής. Πιστεύω στην αλήθεια με τρόπο, χρόνο και σεβασμό. Δεν έχω μάθει να κρύβω αυτό που σκέφτομαι, ούτε να λέω μισές αλήθειες, αλλά έχω μάθει ότι ο τρόπος που επικοινωνείς κάτι είναι εξίσου σημαντικός με το ίδιο το μήνυμα. Δε θα σου χαϊδέψω τα αυτιά αν αυτό εννοείς. Ανάλογα το είδος της σχέσης τώρα, δε μ’ αρέσει να τσουβαλιάζω.
Έχεις έντονη τηλεοπτική παρουσία και τοποθετείσαι συχνά για θέματα επικοινωνίας και πολιτικής. Τι σε γοητεύει και τι σε απογοητεύει περισσότερο στην πολιτική επικοινωνία σήμερα;
Με γοητεύει η στρατηγική. Να βρεις το σωστό μήνυμα, τη σωστή στιγμή, τον σωστό τρόπο. Αυτό είναι μαγεία για έναν επικοινωνιολόγο. Με απογοητεύει όταν η επικοινωνία γίνεται εργαλείο παραπλάνησης. Δεν πιστεύω ότι μια ωραία καμπάνια μπορεί να σώσει έναν κακό πολιτικό. Μπορεί να του δώσει λίγο χρόνο. Μέχρι εκεί. Θα τον ξεβράσει το ίδιο το σύστημα. Στο τέλος της ημέρας, η αξιοπιστία δε χτίζεται από τα λόγια. Χτίζεται από τη συνέπεια. Και αυτό δεν το αντικαθιστά καμία επικοινωνιακή στρατηγική.
Έχεις συνεργαστεί και έχεις παρατηρήσει ανθρώπους που βρίσκονται στο δημόσιο προσκήνιο. Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν οι πολιτικοί;
Είναι μόνιμα αδιάβαστοι και δεν έχουν ντροπή. Δε γίνεται να έχεις δημόσια παρουσία και να είσαι αδιάβαστος. Η πολιτική απαιτεί επάρκεια. Απαιτεί γνώση θεσμών, συνταγματικού πλαισίου, δημόσιας διοίκησης , οικονομικών, διεθνών σχέσεων κά. Δεν είναι TED Talk. Ούτε story στο Instagram. Κι όμως, όποιος έχει μικρόφωνο σήμερα, θεωρεί πως έχει άποψη για όλα. Δε ντρέπονται που δεν έχουν επιχειρήματα ή που δεν απαντούν καν σε όσα τους ρωτούν. Ένας σοβαρός υποψήφιος πρέπει να διαθέτει γνώση, εμπειρία και συνείδηση/ηθική. Εδώ έχουμε καταντήσει όποιος είναι απλά αναγνωρίσιμος, έχει followers, είναι θυμωμένος ή δεν έχει κανένα προσόν, να κατεβαίνει στην πολιτική. Το πιο ανησυχητικό βέβαια, δεν είναι ότι αυτοί κατεβαίνουν, αλλά ότι εμείς τους ψηφίζουμε. Έχουμε συνηθίσει να ανταμείβουμε την ευκολία και το «εγώ είμαι σαν εσένα». Προσωπικά δεν αναλαμβάνω περιπτώσεις σαν αυτές- είναι πολύ έξω από τον τρόπο που εγώ βλέπω τα πράγματα και δε θα μπορώ να τους βοηθήσω και ουσιαστικά.
Η δημόσια παρουσία απαιτεί διαρκή έκθεση. Πόσο δύσκολο είναι για μια όμορφη γυναίκα να βρίσκεται στο προσκήνιο και να κρίνεται όχι μόνο για τη δουλειά της αλλά και για την εμφάνισή της; Σε έχουν μειώσει ποτέ;
Η αλήθεια είναι ότι μια γυναίκα που βρίσκεται στο προσκήνιο αξιολογείται πολλές φορές πριν καν ανοίξει το στόμα της. Θα σχολιάσουν τι φοράς, πώς στέκεσαι, πόσο χαμογελάς, αν είσαι πολύ αυστηρή ή πολύ ευγενική. Και μετά, κάπου στο τέλος, ίσως συζητήσουν και τη δουλειά σου. Δε με ενοχλεί να με χαρακτηρίσουν όμορφη ή άσχημη ή σνομπ ή ό,τι βρίσκει ο καθένας. Με ενοχλεί όταν κάποιοι θεωρούν ότι η εξωτερική εμφάνιση αποκλείει την επιστημονική γνώση, τη σκληρή δουλειά ή την επαγγελματική επάρκεια. Σα να πρέπει μια γυναίκα να απολογηθεί επειδή είναι και θηλυκή και δυναμική και διαβασμένη.
Δε με έχουν μειώσει, φανερά τουλάχιστον. Δε μιλάω για ενδεχόμενα σχόλια του κόσμου που δε σε ξέρουν και που στον καφενέ του facebook ο καθένας μπορεί να γράφει ό,τι θέλει με μια απίστευτη έκκριση χολής επί παντός επιστητού .Δυστυχώς εκεί έχει ξεφύγει η κατάσταση. Δεν πιάνω καθόλου αυτό το κομμάτι. Μιλάω για το επαγγελματικό κομμάτι, τους ανθρώπους που συναντάς, συνεργάζεσαι και σε γνωρίζουν είτε ως ανταγωνιστές, είτε ως άνθρωποι της επιχειρηματικότητας. Εκεί δε μου έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Θεωρώ πως είναι θέμα positioning. Μερικούς μπορεί να τους ενοχλώ, δε ξέρω. Αλλά ανέκαθεν πίστευα πως ο τρόπος που θα επιλέξεις να “τοποθετήσεις” τον εαυτό σου στην επαγγελματική αρένα, καθορίζει αν είσαι παίκτης ή παράπλευρη απώλεια στα τραπέζια που κλείνονται συνεργασίες, επισυνάπτονται στρατηγικές συμμαχίες & καθορίζονται business partnerships. Για να σε πάρουν σοβαρά, πρέπει να μάθεις να παίζεις καλά το παιχνίδι. Και το παιχνίδι έχει κανόνες και ρήτρες. Καλώς ή κακώς με γοητεύουν πολύ αυτά τα παιχνίδια και παίζω και πολύ καλά. Δε με απασχολεί αν θα με υποτιμήσουν όταν μπαίνω σε ένα δωμάτιο. Με απασχολεί να μη μπορούν να με υποτιμήσουν όταν θα βγω από αυτό.
Όταν εμφανίζεσαι δημόσια, πώς επιλέγεις τι θα φορέσεις; Είναι θέμα προσωπικού στυλ, στρατηγικής επικοινωνίας ή συνδυασμός και των δύο; Επίσης στο πλαίσιο της εικόνας των δημόσιων προσώπων αναλαμβάνεις και τον ενδυματολογικό τους κώδικα;
Είναι συνδυασμός. Το ντύσιμο είναι μια μορφή μη λεκτικής επικοινωνίας. Δε φοράς απλώς κάτι όμορφο, στέλνεις ένα μήνυμα. Άλλο μήνυμα θέλεις να εκπέμψεις σε μια τηλεοπτική εμφάνιση, άλλο σε μια ομιλία, άλλο σε μια προσωπική στιγμή. Το χρώμα και το ύφασμα παίζει πρωτεύοντα ρόλο. Μου αρέσει το κλασικό, η κομψότητα και η ισορροπία. Για παράδειγμα, απαγορεύεται μια γυναίκα να εκθέτει εξίσου το πάνω και το κάτω μέρος του σώματός της: αν θέλεις να φορέσεις μια πολύ κοντή φούστα, βάλε τη με ζιβάγκο και ψηλές μπότες. Αν θέλεις να φορέσεις ντεκολτέ, συνδύασέ το με παντελόνι. Η υπερβολή δεν κολακεύει ποτέ.
Ναι, το αναλαμβάνω και το απολαμβάνω και ιδιαίτερα. Είναι μέρος της μη λεκτικής τους επικοινωνίας. Δεν αντικαθιστώ τους επαγγελματίες στυλίστες, αλλά είναι το κερασάκι στην τούρτα αν θέλεις να έχεις ομοιογένεια σε αυτό που πρεσβεύεις/εκπέμπεις, σε αυτό που λες και στο context το οποίο βρίσκεσαι.
Θεωρείσαι από τις πολύ καλοντυμένες γυναίκες με απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στα χρώματα και στα διαφορετικά είδη ντυσίματος. Πώς κυκλοφορείς casual μια καθημερινή μέσα στο χειμώνα και τι ντύσιμο θα επέλεγες για ένα δείπνο στην καρδιά του καλοκαιριού;
Ωραία ερώτηση, πρωτότυπη! Το χειμώνα, μαύρο κολάν, κορμάκι από μέσα, πουλόβερ από πάνω, μπότες και γούνα ή μακρύ δερμάτινο. Το καλοκαίρι, κοντό μαύρο φόρεμα ή μακρύ κόκκινο με ψηλά πέδιλα. Να σημειώσω εδώ πως τα αξεσουάρ -το λέω γενικότερα σε όσους έχουν δημόσια εικόνα- παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Προσωπικά φοράω καπέλα, έχω μεγάλη συλλογή από γυαλιά και προσεγμένα κοσμήματα που πρέπει να μην είναι υπερβολικά. Τα αξεσουάρ πρέπει να πλαισιώνουν την εικόνα και όχι να τη μονοπωλούν.
Τι σημαίνει για σένα να σε επιλέγει πραγματικά ένας άνθρωπος;
Να βλέπει πίσω από την εικόνα. Πως τον κάνω να νιώθει. Αν ηρεμεί μαζί μου. Να βλέπει τις αδυναμίες, τις αντιφάσεις, τις ευαισθησίες. Η πραγματική επιλογή δεν αφορά μόνο την έλξη ή το ερωτικό στοιχείο. Αφορά το θαυμασμό και την αναγνώριση. Για να είμαι με κάποιον ας πούμε, πρέπει να τον θαυμάζω πολύ. Για να κάνω δουλειά μαζί σου επίσης, πρέπει επίσης να θαυμάζω την πορεία σου ή στοιχεία του χαρακτήρα σου για να τα οικειοποιηθώ και να μπορέσω να σε βοηθήσω.
Υπάρχει κάτι για την Αφροδίτη που οι περισσότεροι δε γνωρίζουν αλλά οι άνθρωποι που σε αγαπούν γνωρίζουν πολύ καλά; Τι δεν διαπραγματεύεσαι ποτέ ούτε σε συνεργασία ούτε σε σχέση;
Ότι πίσω από τη δυναμική, ελεγκτική και απρόσιτη εικόνα υπάρχει ένας πολύ ευαίσθητος άνθρωπος. Ότι συγκινούμαι πολύ εύκολα γιατί έχω περάσει πολύ δύσκολα, ότι δίνω μεγάλη αξία στις μικρές πράξεις και ότι θυμάμαι όλες τις λεπτομέρειες για ανθρώπους που με ενδιαφέρουν. Ίσως οι περισσότεροι βλέπουν τη δύναμη ή την αυτοπεποίθηση, αλλά οι δικοί μου άνθρωποι γνωρίζουν περισσότερο την καλή καρδιά και ότι είμαι βράχος και ακλόνητο στήριγμα σε όσους επιτρέπω να περάσουν την κόκκινη γραμμή μου. Δε διαπραγματεύομαι το σεβασμό, την ειλικρίνεια και τη συνέπεια. Για μένα ο λόγος ενός ανθρώπου έχει τεράστια σημασία. Αν κάποιος μου πει κάτι, το θεωρώ δεδομένο ότι θα το στηρίξει με πράξεις, όπως θα κάνω κι εγώ.
Είμαι άνθρωπος που δίνει πάρα πολλά όταν εμπιστευτεί κάποιον, είτε σε προσωπικό είτε σε επαγγελματικό επίπεδο. Για αυτό και χρειάζομαι απέναντί μου ανθρώπους που καταλαβαίνουν ότι η εμπιστοσύνη χτίζεται δύσκολα και χάνεται πολύ εύκολα. Αν σου δίνω τη ψυχή μου και με αφήνεις μετέωρη, τι να διαπραγματευτώ;
Πότε αρνήθηκες μια συνεργασία ενώ τα χρήματα ήταν καλά;
Πολλές φορές. Τα χρήματα είναι σημαντικά , αλλά όχι πρώτα στον αξιακό μου κώδικα. Αν αισθανθώ ότι δεν υπάρχει σεβασμός ή ελευθερία να κάνω σωστά τη δουλειά μου, προτιμώ να πω όχι. Ευτυχώς έχω φτάσει σε ένα επίπεδο να μπορώ να επιλέγω αν και με ποιον θέλω να συνεργαστώ. Επίσης δε μου αρέσουν οι ‘ξεπέτες’ κάθε είδους. Δε με νοιάζει δηλαδή το να πάρω ένα πακέτο χρημάτων για 1-2 μήνες και να φύγω. Επενδύω σε μακροχρόνιες συνεργασίες και η φήμη μου έχει μεγαλύτερη σημασία από το πόσα θα συμφωνήσουμε. Στη δουλειά μας, η φήμη μας προηγείται. Και εγώ θέλω να κάνω σωστές κινήσεις και το word of mouth να λειτουργεί υπέρ μου.
Έχεις δηλώσει ότι αγαπάς την ιδιωτικότητα. Στην εποχή που όλοι εκθέτουν τα πάντα, γιατί επιλέγεις να κρατάς κάποια κομμάτια μόνο για σένα;
Α.Κ Γιατί δεν πιστεύω ότι όλα όσα έχουν αξία χρειάζονται κοινό. Υπάρχουν πράγματα που θεωρώ πολύ προσωπικά και θέλω να προστατεύονται. Οι σχέσεις μου, οι άνθρωποι που αγαπώ, οι στιγμές που έχουν πραγματικό συναίσθημα για μένα δε χρειάζονται επιβεβαίωση από κανέναν. Μπορώ να έχω δημόσια παρουσία και ταυτόχρονα να έχω έναν πολύ ιδιωτικό πυρήνα.
Αν έπρεπε κάποιος που δε σε γνωρίζει να καταλάβει ποια είσαι μέσα από τρεις λέξεις, ποιες θα επέλεγες;
Θα έλεγα τόλμη, επιμονή και δημιουργικότητα. Είμαι πολύ τολμηρή και μπαίνω μπροστά. Ακόμα κι αν φοβάμαι ή διστάζω, θα τολμήσω. Επιμένω επίσης σε ό,τι μου βγάζει μια αλήθεια. Όσο μεγαλώνω, καταλαβαίνω ότι η αυθεντικότητα είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο ενός ανθρώπου. Μπορεί να μην αρέσει σε όλους, αλλά τουλάχιστον είναι πραγματική. Δε μ’ αρέσει να μου πουλάνε παραμύθια γιατί τα έχω διαβάσει όλα. Μ’ αρέσει να μου δίνεις ό,τι αυθεντικό έχεις, ακόμα κι αν φοβάσαι. Θέλω να ξέρω τι αγοράζω. Ακόμα κι αν είναι ατελές, δεν πειράζει. Άνθρωποι είμαστε. Θα το αγοράσω και θα το τελειοποιήσουμε σιγά σιγά. Και δημιουργικότητα γιατί δε μπορώ να λειτουργήσω χωρίς να γεννάω ιδέες, τρόπους και λύσεις. Δεν υπάρχει κάτι που δε μπορεί να γίνει.
Ποια συμβουλή δεν ακολούθησες ποτέ και τελικά αποδείχθηκε σωστό που δεν το ακολούθησες;
Να μην ακολουθήσω αυτό που με ενθουσιάζει επειδή θεωρείται δύσκολο ή ριψοκίνδυνο. Πολλές φορές στη ζωή μου έχω ακούσει «σκέψου το πιο λογικά», «μην αλλάξεις πορεία», «κράτα κάτι πιο ασφαλές». Πολλοί είναι εκείνοι που θέλουν να σε κρατήσουν πίσω, ίσως επειδή δε μπόρεσαν εκείνοι να τολμήσουν. Δε μ’αρέσει η δειλία, την απεχθάνομαι. Πάντα πίστευα ότι όταν κάτι μέσα σου επιμένει, πρέπει να το ακούς. Πάντα υπάρχει μέσα μας μια φωνή που μας μιλάει ακόμα κι αν πάει ενάντια σε όλους και σε όλα. Λειτουργώ με ένστικτο. Δεν σημαίνει ότι δε βλέπω τους κινδύνους ή τις δυσκολίες. Αλλά πιστεύω ότι οι μεγαλύτερες αλλαγές στη ζωή μας έρχονται όταν έχουμε το θάρρος να εμπιστευτούμε τον εαυτό μας και να είμαστε γενναίοι. Έξω από τις comfort zones. Εκεί ζουν όλοι. Προσωπικά αν θεωρήσω πως αξίζεις, θα ρισκάρω για σένα.
Αν ήταν να διαγράψεις από το λεξιλόγιο των ανθρώπων τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;
Θα διέγραφα το «δε μπορώ», το «πρέπει» και το «τι θα πει ο κόσμος». Το «δε μπορώ», γιατί πολλές φορές είναι φοβίες και ανασφάλειες που μεταμφιέζονται σε αδυναμία. Δεν υπάρχει δε μπορώ για έναν άνθρωπο με θέληση. Ο άνθρωπος που θέλει, κάνει τον ήλιο να ανατείλει από τη δύση. Προτιμώ να ακούω δε θέλω, παρά δε μπορώ. Νευριάζω πολύ. Το «πρέπει», γιατί υπάρχουν άνθρωποι που ζουν περισσότερο σύμφωνα με τις προσδοκίες των άλλων παρά σύμφωνα με αυτό που πραγματικά θέλουν. Χάνουν τον εαυτό τους, τα θέλω τους και εν τέλει τη ζωή τους. Και το «τι θα πει ο κόσμος», γιατί κάθε άνθρωπος έχει τη δική του διαδρομή. Δεν πιστεύω στις γενικεύσεις. Οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί, ούτε κατηγορίες. Δε με ενδιαφέρει τι λέει ο κόσμος. Είναι πολύ μικρή η ζωή μας για να μας νοιάζει στο τέλος της μέρας τι θα πει ο καθένας και όχι η καρδιά μας. Μακάρι να μπορούσαμε να συνειδητοποιήσουμε όλοι πως το μόνο που έχουμε είναι το σήμερα.
Πάμε στο τρίτο μέρος. Είσαι έτοιμη;
Ναι!
Λογική ή συναίσθημα;
Συναίσθημα. Διαίσθηση. Και πολύ ισχυρό ένστικτο. Πολύ δυνατό μου τρίγωνο.
Να σε καταλαβαίνουν ή να σε διεκδικούν;
Πρώτα να με διεκδικούν και μετά να με καταλαβαίνουν.
Να λες όσα σκέφτεσαι ή να κρατάς τη σιωπή σου;
Να λές πάντα όσα σκέφτεσαι. Να τα επικοινωνείς. Και που ξέρεις; Μπορεί η απέναντι πλευρά να σε εκπλήξει!
Έρωτας ή ηρεμία;
Έρωτας. Η ηρεμία χωρίς έρωτα στα δικά μου μάτια μοιάζει με συνήθεια.
Να κάνεις το πρώτο βήμα ή να περιμένεις;
Είμαι πολύ παραδοσιακή. Θα ήθελα να το κάνει ο άλλος. Αν δεν… θα το κάνω εγώ. Δε ξέρω βέβαια πόσος είναι ο χρόνος για να περιμένεις χαχα
Χημεία ή θαυμασμός;
Μαγειρεύονται απίθανα μεταξύ τους. Και το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά αφροδισιακό. Ειδικά ο θαυμασμός.
Να σε διαλέγουν ή να επιλέγεις;
Να επιλέγεις αυτόν που σε διαλέγει.
Να αγαπάς περισσότερο ή να αγαπιέσαι περισσότερο;
Ό,τι δεν είναι αμοιβαίο δεν έχει λόγο ύπαρξης.
Συγχώρεση ή δεύτερες ευκαιρίες;
Συγχώρεση υπό προϋποθέσεις & 1 ευκαιρία μόνο.
Να σε κοιτάζουν ή να σε ακούν;
Να σε «διαβάζουν».
Ηγέτης ή άνθρωπος που εμπνέει;
Δε μπορείς να είσαι ηγέτης αν δεν εμπνέεις.
Να σε θυμούνται για όσα είπες ή για όσα έκανες;
Να σε θυμούνται για τον τρόπο που τους έκανες να νιώσουν.
Ένας άντρας που σε προκαλεί πνευματικά ή ένας άντρας που σε ηρεμεί;
Ένας ευφυής άντρας που ξέρει τι να κάνει ανάλογα την κάθε στιγμή.
Μια μεγάλη συζήτηση ή μια μεγάλη σιωπή;
Πάντα μεγάλες, βαθιές, ειλικρινείς, ευφυείς συζητήσεις.
Το “μου λείπεις” ή το “είμαι εδώ”;
Το ένα πίσω από το άλλο. Καθημερινά.
Να σε ερωτευτούν για την εικόνα σου ή για το μυαλό σου;
Για την προσωπικότητά μου. Το χαρακτήρα μου & τις πράξεις μου.
Ένα βλέμμα ή εκατό μηνύματα;
Πολλά βλέμματα και 1 μήνυμα.
Ένας άντρας που μιλάει πολύ ή ένας άντρας που παρατηρεί πολύ;
Ένας άντρας που πράττει πολύ.
Απόλυτη ειλικρίνεια ή διπλωματία;
Ειλικρίνεια με τον σωστό τρόπο επικοινωνίας.
Να σε κάνουν να γελάς ή να σε κάνουν να σκέφτεσαι;
Να μπορούν να κάνουν και τα δύο. Το πρώτο σε φέρνει κοντά. Το δεύτερο σε κρατάει εκεί.
Μια ζωή προβλέψιμη ή μια ζωή γεμάτη εκπλήξεις;
Εκπλήξεις. Αρκεί να είναι από τους σωστούς ανθρώπους.
Να σε ερωτεύονται εύκολα ή να σε ξεχνούν δύσκολα;
Να με ξεχνούν δύσκολα.
Ένας άντρας που σου αγοράζει λουλούδια ή ένας άντρας που θυμάται κάθε μικρή λεπτομέρεια για σένα;
Αυτός που θυμάται. Τα λουλούδια μαραίνονται. Η προσοχή όχι.
Ένα πολυτελές δώρο ή ένα αεροπορικό εισιτήριο;
Το εισιτήριο. Δε με συγκινούν τόσο τα πράγματα, όσο η σκέψη, η πρόθεση και η θέληση να δημιουργήσει μια στιγμή ιδιαίτερη για μένα.
Να κρατάς τον έλεγχο ή να χάνεις τον έλεγχο για τον σωστό άνθρωπο;
Έχω μάθει να κρατάω τον έλεγχο. Αλλά πιστεύω για τον σωστό άνθρωπο δε θα με νοιάζει να τον χάσω.
Διδασκαλία, επικοινωνία, ψηφιακά μέσα ή εγκληματολογία;
Όλα!
Επιχειρηματικότητα ή πολιτική επικοινωνία;
Επιχειρηματικότητα
Info:
Fb page https://www.facebook.com/afroditikravari.eu
Fb profile https://www.facebook.com/afrodite.kravari
Website https://www.afroditikravari.eu
Instagram @akravari
