Ξενοδοχεία από εδώ, ξενοδοχεία από εκεί, Airbnb, serviced apartments, boutique hotels, Golden Visa, αυτή είναι η κανονικότητα του κέντρου της Αθήνας. Και γι’ αυτή την κανονικότητα έχουμε ήδη ένα παράδειγμα για το πού οδηγεί, αρκετά κοντά μας στον χάρτη.
Έχουμε συνηθίσει, για να αναδείξουμε πόσο πίσω είναι η Αθήνα, να λέμε ότι γίναμε Ουγκάντα ή κάποια άλλη πόλη που στο κεφάλι μας θεωρούμε τριτοκοσμική, πάντα με βάση τα δυτικά πρότυπα. Και για να εξελιχθούμε, πρέπει να γίνουμε Λονδίνο, Παρίσι, Μαδρίτη, Ρώμη ή Λισαβόνα. Τώρα έχουμε το αντίθετο. Στην περίπτωση της παράδοσης στα ξενοδοχεία και τις μεγάλες αλυσίδες φιλοξενίας, το διακύβευμα για την Αθήνα είναι να ΜΗ γίνει Λισαβόνα. Πριν λίγες ημέρες, στην 55η γενική συνέλευση της Ένωσης Ξενοδόχων Αθηνών-Αττικής και Αργοσαρωνικού (ΕΞΑ), αυτό που εξάχθηκε ως συμπέρασμα, είναι ότι η Αθήνα μέσα από τη Golden Visa, τα Airbnb και τα τόσα ξενοδοχεία που αποκτά κάθε χρόνο, βρίσκεται σε ένα επικίνδυνο μονοπάτι που θα την καταστήσουν αφόρητη για τους κατοίκους της.
Ήδη είναι, αλλά υπάρχει και πολύ χειρότερο, βλέποντας το τι έγινε στη Λισαβόνα, την οποία έφεραν ως παράδειγμα. Διαβάστε ακόμη: Τα ξενοδοχεία που θα ανοίξουν στην Αθήνα το 2026 ADVERTISEMENT Στη Λισαβόνα λοιπόν, έκαναν όλα όσα κάνει η Αθήνα και έχει γίνει μια αποκλειστικά τουριστική πρωτεύουσα. Τα τελευταία 15 χρόνια έχουν τριπλασιαστεί τα ξενοδοχεία και είναι στα σχέδια ακόμα 50. Επιπλέον, τα Airbnb διαμερίσματα είναι υπερβολικά πολλά για τον πληθυσμό και το μέγεθός της.
Η Λισαβόνα έχει 6 φορές περισσότερα τουριστικά καταλύματα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο σε σχέση με τη Βαρκελώνη, μια πόλη με διπλάσιο τουρισμό το 2024. 8.5 εκατομμύρια τουρίστες επισκέφθηκαν τη Λισαβόνα, πάνω από 15 εκατομμύρια τη Βαρκελώνη. Αν προστεθεί σε αυτό το σκηνικό ο μεγάλος αριθμός ψηφιακών νομάδων και συνταξιούχων από άλλες εθνικότητες που αγοράζουν σπίτια στο κέντρο της πόλης, τότε η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο αφόρητη. Υπολογίζεται πως 20.000 ηλικιωμένοι Αμερικάνοι έχουν αγοράσει ή έχουν αιτηθεί να αγοράσουν σπίτια στην πόλη. Το κατώτατο όριο επένδυσης μέσω Golden Visa είναι τα 500.000 ευρώ.
Τι συνέβη στην Πορτογαλία με τα ξενοδοχεία
Η Πορτογαλία συνολικά, δη η Λισαβόνα, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τη δική της κρίση του 2009, που την έστειλε σε μνημόνια και ΔΝΤ, προέβη πολύ γρήγορα σε επενδυτικό σχέδιο που την επανέφερε οικονομικά το 2014. Διευκόλυνε όσο δεν πάει τις επενδύσεις και το άνοιγμα επιχειρήσεων από ξένους και η επιχειρηματική δραστηριότητα άνθιζε. Θυμόμαστε ρεπορτάζ της εποχής που την αποτύπωναν ως παράδειγμα. Τίποτα όμως δεν είναι ισόβια καλό ή ισόβια κακό. Η παράδοση της Λισαβόνας στους τουρίστες, γέμισε την πόλη με τεράστιο θόρυβο, σε βαθμό που έχουν καταγραφεί δεκάδες περιπτώσεις ηλικιωμένων που έπαιρναν με τη σέσουλα υπνωτικά χάπια και κατέληγαν να πεθαίνουν ή αυτοκτονούσαν κανονικά, για να σταματήσουν να ακούνε τον θόρυβο.
Τη Λισαβόνα τη λένε αρκετοί ντόπιοι «alcohol Disneyland», επειδή χωρίς αλκοόλ δεν αντέχεται ο θόρυβος και η ζωή. Και οι τιμές έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Το μέσο ενοίκιο έχει σχεδόν διπλασιαστεί, η συντριπτική πλειοψηφία είναι πάνω από τον μέσο μισθό. Ένα στα 7 διαμερίσματα έχει καταντήσει άδειο, γιατί δεν υπάρχει κόσμος να το αντέξει οικονομικά. Πάνω από 30.000 σπίτια στο κέντρο της πόλης είναι άδεια.
Στο κέντρο έχουν εξαφανιστεί οι μικρές, τοπικές επιχειρήσεις, τα μαγαζιά της Λισαβόνας. Ειδικά στην παραλιακή γειτονιά Baixa, κλείνουν συνεχώς τοπικά μαγαζιά λόγω αδυναμίας καταβολής ενοικίων. Από το 2009 ως το 2022 έκλεισαν 20 καταστήματα και εμφανίστηκαν 5 ξενοδοχεία. Μόνο σε αυτή τη μικρή γειτονιά. Έχουν γίνει πολλά τα souvenir shops, έχουν αυξηθεί οι ξεναγοί και η μελωδία που ακούγεται περισσότερο, είναι τα ροδάκια από τις βαλίτσες. Σε αρκετές γειτονιές ακούς πιο συχνά γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά, παρά πορτογαλικά. Στην πλατεία Rossio εμφανίζονται συνέχεια luxury hotels, luxury serviced apartment και τα διαμερίσματα για τους ντόπιους μειώνονται δραματικά. Το gentrification στην ολότητά του.
Σας θυμίζει μήπως κάτι αυτό; A ναι, η Αθήνα είναι αυτό. Και η Ελλάδα συνολικά. Κι οι Κυκλάδες δεν απέχουν. Το 2025 η Αθήνα ανέβηκε 3 θέσεις και πήγε 8η στην κατάταξη με τις κορυφαίες ευρωπαϊκές πόλεις για επενδύσεις σε ξενοδοχεία, με υψηλότερη πληρότητα από τη Ρώμη, τη Μαδρίτη και τη Λισαβόνα. Η πραγματικότητα είναι ότι η Αθήνα απείχε αρκετά από το να γίνει Λισαβόνα πριν 2 χρόνια. Τώρα, όμως, έχει διανύσει απόσταση πολύ μεγαλύτερη από αυτά τα 2 χρόνια, και είναι ένα βήμα πίσω από την πορτογαλική πρωτεύουσα. Οκ, ακόμα δεν έχουμε δει το 30% των μόνιμων κατοίκων να φεύγει ή να πηγαίνει προς τα μακρινά προάστια και το κέντρο της πόλης να «ερημώνει» από Αθηναίους, αλλά σε αρκετές γειτονιές, δεδομένου και του δημογραφικού προβλήματος που δεν ενισχύει τον ντόπιο πληθυσμό, είναι ζήτημα 5-10 ετών να χάσουν εντελώς την ψυχή τους, την ταυτότητά τους.
Πηγή: andro.gr
