«WONDER WOMAN», ΚΡΙΤΙΚΗ

Η χολιγουντιανή συνταγή της κόμικς περιπέτειας εκτελείται με προβλέψιμη μα διασκεδαστική στιβαρότητα, μπολιάζοντας με γοητευτική, σέξι τσαχπινιά το σκοτεινό και δύσθυμο υπερηρωικό σύμπαν της DC.

Έχοντας κλέψει εύκολα την παράσταση στο «Batman V Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης» με τη σύντομη μα θεαματικότατη εισαγωγή της στον κόσμο των κινηματογραφικών υπερηρώων, η Wonder Woman γίνεται τώρα η πρώτη θηλυκή φιγούρα κόμικς που αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο σε περιπέτεια της νέας χολιγουντιανής εποχής (ποιος θυμάται τη «Supergirl» και την «Elektra»; ). Βγαλμένη από το σκοτεινό, σοβαροφανές σύμπαν των DC και Warner, το οποίο αναπτύσσεται υπό την επίβλεψη των δύσθυμων Κρίστοφερ Νόλαν και Ζακ Σνάιντερ, η αρχαιοελληνικής κοπής ηρωίδα του Γουίλιαμ Μούλτον Μάρστον είναι λογικό να μην μπορεί να απομακρυνθεί πολύ από την dark αισθητική του. Κάνει όμως ό,τι περνάει από το… ξίφος της για να διαφο­ροποιηθεί διακριτικά από μια σινε­-φόρμουλα που μέχρι τώρα δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί ούτε σε εισπράξεις ούτε σε κριτικές εκείνη της Marvel, και το εντυπωσιακό είναι πως σχεδόν τα καταφέρνει.

Ποντάροντας στη σέξι παρουσία της πρώην Μις Ισραήλ Γκαλ Γκαντότ («Μαχητές των Δρόμων 5, 6 &7» ), στον χαλαρό action hero Κρις Πάιν («Star Trek» ) και σε μια πικάντικη χιουμοριστική διάθεση, που δυστυχώς υποχωρεί με το πέρασμα του χρόνου, η συνταγή ξεδιπλώνεται αβίαστα, προβλέψιμα και χορταστικά: εκπαιδευμένη ως πολεμίστρια, η πριγκίπισσα των Αμαζόνων Νταϊάνα εγκαταλείπει­ το απομονωμένο νησί της και ακολουθεί έναν Αμερικανό πιλότο στην πρώτη γραμμή του μετώπου του Α΄ Παγκοσμίου, με σκοπό να σταματήσει τα ολέθρια σχέδια του θεού του πολέμου Άρη, ο οποίος έχει συμμαχήσει με τους Γερμανούς. Θεαματική δράση, (λιγοστό ) ρομάν­τζο, έξυπνα φεμινιστικά σχόλια κι ένα εύκολο plot twist οδηγούν την πλοκή στο σχηματικό φινάλε, με την Πάτι Τζένκινς του οσκαρικού «Monster» (2003 ) να διαχειρίζεται με διασκεδαστική στιβαρότητα μια χολιγουντιανή φαντασία αυστηρών –εμπορικών και καλλιτεχνικών– προδιαγραφών.

Πηγή: athinorama.gr