«ΤΟ ΜΟΝΟ ΑΓΟΡΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ», ΚΡΙΤΙΚΗ

Έχοντας μόλις αποφοιτήσει από το κολέγιο κι αναζητώντας πυξίδα στη ζωή του, ο Τόμας ανακαλύπτει πως ο πατέρας του έχει κρυφή σχέση με μια όμορφη, μυστηριώδη γυναίκα. Η συνάντησή του μαζί της θα εξελιχθεί εντελώς απρόβλεπτα, σε μια χαριτωμένα γραμμένη ιστορία ενηλικίωσης με indie ανεμελιά, λογοτεχνική στιβαρότητα και φόντο μια αιωνίως γουντιαλενική Νέα Υόρκη.

Ο νεαρός Τόμας θα μπορούσε να ήταν η έμπνευση για το «The only living boy in New York» των Σάιμον και Γκαρφάνκελ, ένα τραγούδι του 1970 (από το LP «Bridge over troubled water» ) που μιλά για τη μοναξιά της μεγαλούπολης και δανείζει τον τίτλο του στην ταινία: Εκείνος έχει μόλις αποφοιτήσει από το κολέγιο και, αναζητώντας κατεύθυνση και νόημα στη ζωή του, έχει φύγει από το σπίτι των γονιών του στο Μανχάταν κι έχει εγκατασταθεί σε ένα μικρό διαμέρισμα στο Lower East Side. Είναι ερωτευμένος με την όμορφη Μίμι, η οποία τον βλέπει απλώς ως καλό φίλο, γράφει ιστορίες που ο σύμβουλος εκδόσεων πατέρας του τις βρίσκει απλώς «ικανοποιητικές» και μόλις έχει πιάσει φιλίες με έναν εκκεντρικό, βγαλμένο θαρρείς από μπιτ μυθιστόρημα γείτονα με τη δική του, cool φιλοσοφία ζωής. Ο Τόμας είναι έτοιμος να κάνει το μεγάλο βήμα, δεν ξέρει όμως προς ποια κατεύθυνση.

Άνισος χολιγουντιανός σεναριογράφος, ο Άλαν Λεμπ («21», «Rock of Ages», «Σύζυγος για Ενοικίαση», «Κρυφή Ομορφιά» ) έχει έμπνευση σε μια δραμεντί ενηλικίωσης με άρωμα ανεξάρτητου σινεμά και μερικές νόστιμες αφηγηματικές ελευθερίες. Μια απ’ αυτές είναι πως την ιστορία μάς την αφηγείται ο εκκεντρικός γείτονας W.F., ο οποίος με πνευματώδη σοφία σχολιάζει κάθε τόσο τα γεγονότα, τονίζοντας έτσι το μυθοπλαστικό χαρακτήρα τους. Είναι μήπως όλα τους βγαλμένα από τη φαντασία κάποιου παραμυθά λογοτέχνη; Το «Μόνο Αγόρι…» δεν είναι όμως μια ανατρεπτική μοντερνιά ούτε υπονομεύει τον ίδιο του τον εαυτό. Προσπαθεί πολύ απλά να αντιμετωπίσει με ευφάνταστο και ανάλαφρο τρόπο ερωτήματα που έχουν να κάνουν με τα ηθικά διλήμματα που γεννούν οι ερωτικές (και όχι μόνο ) επιλογές, με τον έλεγχο που (αδυνατούμε να ) έχουμε πάνω στα συναισθήματά μας και με τις ευθύνες οι οποίες μας αναλογούν ως μέλη μιας κοινότητας (από την οικογένειά μας μέχρι ολόκληρη την κοινωνία ).

Καθώς στην ιστορία του Τόμας εισβάλλουν όλο και περισσότεροι χαρακτήρες, με πλέον καταλυτικό την κρυφή ερωμένη του πατέρα του Τζοάνα, η ταινία του παντός καιρού –από το «(500 ) Μέρες με τη Σάμερ» μέχρι το «The Amazing Spider-man»– Μαρκ Γουέμπ διασταυρώνει τις πορείες τους δεξιοτεχνικά, δημιουργεί απολαυστικές εκκρεμότητες και αποκαλύπτει ότι όλο το ανθρώπινο δράμα βρίσκεται στην αδυναμία, αλλά και την άρνηση του καθενός να δει την κοινή ιστορία με τα μάτια του άλλου. Κι όλα αυτά με φόντο μια γουντιαλενική Νέα Υόρκη, που αντανακλά τα συναισθήματα του νεαρού ήρωα, παλεύοντας κι αυτή με το παρελθόν και το μέλλον της, την τάξη και την αταξία, τη γλυκιά νοσταλγία και τη σκληρή πραγματικότητα.

Πηγή: athinorama.gr