«ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ», ΚΡΙΤΙΚΗ

Δυο ιστορίες συναντιούνται πρωτότυπα, αλλά δραματουργικά αδύναμα, σε μια κοινωνικά αλληγορική δραμεντί με εξαιρετική ερμηνεία από τον Φαμπρίς Λουκινί.

Είναι σαν να συναντιούνται δυο ταινίες στο εσωτερικό αυτής της δικαστικής δραμεντί, δέκατης ταινίας του γνωστού μας από την «Υψηλή Μαγειρική» Κριστιάν Βενσάν. Η πρώτη έχει να κάνει με την εξέλιξη της δίκης ενός νεαρού πατέρα ο οποίος κατηγορείται πως σκότωσε το λίγων μηνών παιδί του κλοτσώντας το μεθυσμένος. Ο ίδιος αρνείται την ενοχή του χωρίς να προσθέτει τίποτα περισσότερο, η γυναίκα του κρατά μια παράξενα ουδέτερη στάση και η ανακριτική μέθοδος, η οποία απέσπασε την ομολογία ενοχής, δεν είναι απολύτως διαφανής. Η δεύτερη ταινία έχει να κάνει με τον Ξαβιέ Ρασίν, τον αυστηρό και ιδιότροπο πρόεδρο της δίκης που κανείς συνάδελφός του δεν συμπαθεί. Ελάχιστα κοινωνικός και εκδηλωτικός, εκείνος αρχικά θα εκπλαγεί όταν ανάμεσα στους ενόρκους αναγνωρίσει μια γυναίκα από το παρελθόν του, επιχειρώντας κατόπιν να τη συναντήσει εκτός δικαστηρίου.

Η ερμίνα, όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος του φιλμ, αναφέρεται στη γούνα –απαραίτητο αξεσουάρ της δικαστικής τηβέννου– και κατ’ επέκταση στην επίσημη συμπεριφορά την οποία οι κοινωνικές συνθήκες μας επιβάλλουν συχνά να υιοθετήσουμε. Μπορούμε να είμαστε αντιπαθείς, αλλά σωστοί επαγγελματίες; Γρουσούζηδες και ταυτόχρονα δίκαιοι, πικρόχολοι μα και αντικειμενικοί; Κεντώντας έναν κοινωνικό καμβά πάνω στον οποίο μια ιστορία ανομολόγητου έρωτα και δικαστικής ετυμηγορίας δίνει στους ανθρώπους μια δεύτερη ευκαιρία, ο βραβευμένος για το σενάριό του στο φεστιβάλ Βενετίας Κριστιάν Βενσάν φέρνει σε αντιπαράθεση το «φαίνεσθαι» με το «είναι», παραλληλίζοντας ταυτόχρονα τους εντός και εκτός δικαστηρίου κόσμους – μια πολυπολιτισμική και ταξικά διαχωρισμένη Γαλλία. Μια πιο σφριγηλή δραματουργία θα τον βοηθούσε να γίνει πειστικότερος και, κυρίως, πιο διεισδυτικός, ειδικά όταν διαθέτει έναν τόσο χαρισματικό πρωταγωνιστή (βραβευμένο επίσης στη Βενετία ) σαν τον Φαμπρίς Λουκινί.

Γαλλία. 2015. Διάρκεια: 98΄. Διανομή: ODEON.

Πηγή: athinorama.gr