«ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΟΡΤΑΡΙΣΜΑ», ΚΡΙΤΙΚΗ

Αστεία, ευρηματική και πολιτικά αιχμηρή σάτιρα, υποψήφια για τέσσερις Χρυσές Σφαίρες.

Αν η χρεοκοπία της Lehman Brothers το 2008, σημείο εκκίνησης της τρέχουσας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, αιφνιδίασε μια ολόκληρη χρηματοπιστωτική αγορά εν ευφορία, φανταστείτε πώς θα φαινόταν σε όλους τους μεγάλους και τρανούς παίκτες της αν κάποιος τους έλεγε, τρία χρόνια νωρίτερα, την εποχή των ολόπαχων αγελάδων, πως όλο αυτό το ξέφρενο πάρτι θα τέλειωνε απότομα και πολύ γρηγορότερα απ’ ό,τι και οι πλέον απαισιόδοξοι υπολόγιζαν.

Αυτός ήταν ο διαχειριστής κεφαλαίων Μάικλ Μπάρι, ο οποίος, κόντρα σε κάθε ολοφάνερη ένδειξη, πόνταρε το 2005 υπέρ της ύφεσης στην αγορά ακινήτων και της παρεπόμενης πτώσης των ανάλογων μετοχών (σορτάρισμα ), πείθοντας τις σίγουρες για το εύκολο κέρδος τους τράπεζες να δημιουργήσουν τα ανάλογα χρηματιστηριακά προϊόντα. Η ιστορία της περιπετειώδους δικαίωσής του αποτυπώθηκε στο μπεστ-σέλερ «Το Μεγάλο Σορτάρισμα» του Μάικλ Λιούις (σε βιβλία του οποίου βασίστηκαν τα οσκαρικά «Moneyball» και «The Blind Side» ), που με τη σειρά του ενέπνευσε την ταινία του Άνταμ ΜακΚέι, σεναριογράφου και σκηνοθέτη των κωμωδιών του Γουίλ Φέρελ «Anchorman», «Talladega Nights» και «Μπάτσοι Από τον Πάγκο».

Με ξέφρενη ενέργεια και σαρκαστικό χιούμορ, ο ΜακΚέι χειρίζεται ένα περίπλοκο σε όρους μάθημα πολιτικής οικονομίας με επιδεξιότητα ταχυδακτυλουργού, εξηγώντας μας διασκεδαστικά, αναλυτικά και με πολιτική τόλμη όλη την περίτεχνα διαπλεκόμενη δομή του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, κινητήριας μηχανής της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας.

Με οδηγό μια ομάδα outsiders του χρηματιστηριακού κόσμου, οι οποίοι πείθονται πως ο Μπάρι έχει δίκιο, η ταινία του στήνει μια ιδιαίτερα δαιδαλώδη κι άλλο τόσο αστεία διαδρομή στα άδυτα άπληστων hedge funds, τοξικών ομολόγων, κυνικών τραπεζιτών και αναξιόπιστων οίκων αξιολόγησης, σημαδεύοντας με τα θεόπικρα σατιρικά βέλη της νομοθετικούς και εκτελεστικούς θεσμούς, αλλά και τους ίδιους τους ήρωές της, οι οποίοι κυνηγούν το κέρδος μέσα από τη χασούρα του υπόλοιπου πλανήτη! Κι όλα αυτά με μια αφηγηματική τσαχπινιά που χρυσώνει το δηλητηριώδες χάπι και χαρίζει στο φιλμ τέσσερις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα (ταινίας, σεναρίου, α΄ και β΄ αντρικού ρόλου ).

ΗΠΑ. 2015. Διάρκεια: 130΄. Διανομή: UIP.

Πηγή: athinorama.gr