ΤΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΕΙΡΑΣ «BILLIONS»

damien-lewis-paul-giamatti-billions-variety-cover-tile

Μπορεί η τηλεόραση να προσφέρει κάθε χρόνο άπειρες σειρές με περιεχόμενα που να είναι συγκεκριμένα και σταθερά, αλλά στις ΗΠΑ πάντα θα βρουν τον τρόπο να παρουσιάσουν κάτι ίδιο ως διαφορετικό. Άλλωστε είναι τόσες οι παράμετροι που δημιουργούν άλλες προσδοκίες, ακόμα και σε ίδια θεματική που με απλώς καλές επιλογές μπορείς να κάνεις δυνατούς συνδυασμούς. Υπάρχουν όμως και δεξαμενές που έχουν μείνει άθικτες. Όπως οι under the table κανόνες Εμπορίου και Κεφαλαιαγοράς στη Νέα Υόρκη. Και το Billions στόχευσε εκεί.

Το δίκτυο Showtime δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Θα μπορούσε να παράγει ένα καλό αποτέλεσμα μόνο και μόνο με μια λεπτομερή καταγραφή ιστοριών και παρασκηνιακών υποθέσεων γύρω από το Χρηματιστήριο, τις εταιρείες και το πως εισάγονται εκεί. Αντιθέτως, στο Billions επένδυσε και σε ένα πολύ ενδιαφέρον καστ, με δύο μεγάλα χαρτιά και μερικά ανερχόμενα. Paul Giamatti (Truman Show, Saving Mr Banks, 12 Χρόνια Σκλάβος, Cold Souls, Straight Outta Compton) και Damian Lewis (Homeland, Wolf Hall) είναι οι Δύο Πύργοι που συγκρούονται, με τον καθένα να έχει το δικό του team και να χάνει τα πιο αδιάφορα πιόνια του στη σκακιέρα, με σκοπό να κερδίσει κάτι μεγαλύτερο μετά.

Ο Chuck Roades είναι δικαστικός αντιπρόσωπος της Ομοσπονδίας για τη νότια περιοχή της Νέας Υόρκης και από τα χέρια του περνάει κάθε υπόθεση που αφορά τους μεγάλους καρχαρίες του Χρηματιστηρίου και πως δικαιολογούν τα έσοδα τους, κυρίως όμως από που παίρνουν την πληροφόρηση για τις επενδύσεις τους και τις αγορές μετοχών. Αν για παράδειγμα έχει διακινηθεί και πονταριστεί ένα τεράστιο ποσό σε μετοχές, το οποίο θα έρθει διπλάσιο και τριπλάσιο στον επενδυτή, εκεί επεμβαίνει η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και οι Ελεγκτικές Αρχές για να ανακρίνουν όσους συμμετείχαν σε αυτή τη συναλλαγή και αν υπήρξε κάποιο σημείο που καταπατήθηκε ο νόμος και έχασε το κράτος λεφτά.

Ο μεγάλος καρχαρίας εδώ είναι ο Bobby Axelroad που διοικεί την Axe Capitals, μια εταιρεία με πολλά δισεκατομμύρια δολάρια χρηματιστηριακή αξία, και ο οποίος ρίχνει μερικές μαρίδες ώστε τα δολώματα του κράτους να μην τον πιάσουν. Κι όταν λέω μαρίδες εννοώ άλλους μικρότερους παίχτες στο τραπέζι του κεφαλαιοκρατικού πόκερ. Για παράδειγμα στο πρώτο επεισόδιο θα τον δείτε να δίνει tip σε δημοσιογράφος, ο οποίος σκάλιζε τις υποθέσεις του, και να τον αποπροσανατολίζει με μια πληροφορία που βγάζει offside κάποιον από αυτούς που θεωρεί ότι δεν πρέπει να ενδυναμωθούν άλλο.

Και όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, αυτός που έχει το πολύ χρήμα και δεν υπόκειται στο κράτος, είναι αυτός με το πιο δυναμικό attitude, αυτός που ξέρει ότι θα βρει τον τρόπο να βγάλει από τη μέση τα εμπόδια ή να τα πάρει με το μέρος του. Ο Lewis είναι ένας άντρας που δεν μοιάζει επιβλητικός στην όψη, αλλά με τα λόγια και το ύφος του καταφέρνει να σε κάνει είτε να υπακούσεις είτε να το βάλεις στα πόδια και να φροντίσεις να μην ξαναβρεθείς στο δρόμο του.

Αντιθέτως, ο Giamatti είναι ένας εκπρόσωπος του νόμου που ξέρει ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς αποδείξεις, που προσπαθεί να παίξει το παιχνίδι της σκιάς, να κάνει συμφωνίες που θα τον οδηγήσουν στον μεγάλο του στόχο, αλλά σε κάθε του κίνηση συναντά ανθρώπους που έχουν την πληροφορία του, αλλά δεν έχουν καμία μα καμία διάθεση να ανοίξουν το στόμα τους.

Το Billions σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή, στα 3 πρώτα επεισόδια που έχουν κυκλοφορήσει δεν βαλτώνει σχεδόν πουθενά, δεν έχει σκηνές που να πεις ότι τις βαριέσαι, σε κάθε διάλογο υπάρχει τουλάχιστον μία ατάκα που δείχνει τι μπορεί να συμβεί στη συνέχεια και κυρίως έχει ρόλους που μπορείς να πεις ανετότατα «πόσο Giamatti είστε ρε», αφού και ο Paul είναι μια value for money περίπτωση ηθοποιού και ο Damian Lewis ορθώνεται στο ανάστημα ενός σκληρού τζογαδόρου που ξέρει να μπλοφάρει και να μην καρφώνεται ούτε στο ελάχιστο.

Όλα αυτά βέβαια είναι credits που πρέπει να δοθούν και στους τρεις παραγωγούς/σεναριογράφους, τους Brian Koppelman, David Levien και Andrew Ross Sorkin, με τον πρώτο να έχει συνεργαστεί και στο Illusionist με τον Giamatti, και τον τρίτο να έχει το know how ως οικονομικός αναλυτής για τους New York Times.

Το Billions είναι αντάξιο των billions.

Πηγή: toratora.gr