«ΤΕΛΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ», ΚΡΙΤΙΚΗ

264

Με τρία μυθιστορήματα, εκ των οποίων το ένα ημιτελές, τρεις συλλογές διηγημάτων και μια σειρά δοκιμίων, ο Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας θεωρείται ο κορυφαίος ίσως Αμερικανός συγγραφέας της νέας γενιάς. Το αντισυμβατικό lifestyle και ο πρόωρος θάνατός του (το 2008 αυτοκτόνησε σε ηλικία 46 ετών ) βοήθησαν στη διόγκωση του λογοτεχνικού θρύλου του, τον οποίον προσπαθούν να προσγειώσουν στην πραγματικότητα αρχικά ο μυθιστοριογράφος Ντέιβιντ Λίπσκι και κατόπιν ο βραβευμένος με Πούλιτζερ θεατρικός συγγραφέας-σεναριογράφος Ντόναλντ Μάργκιουλις και ο σκηνοθέτης Τζέιμς Πόνσολντ («Ονειρεμένο Τώρα» ).

Το «Τέλος Διαδρομής» ξεκινά όπως το αυτοβιογραφικό μπεστ σέλερ «Although of course you end up becoming yourself», όταν ο Λίπσκι μαθαίνει πως ο Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας αυτοκτόνησε. Τότε ξεθάβει τις κασέτες από την πενθήμερη συνέντευξη που του είχε πάρει ως ρεπόρτερ του περιοδικού Rolling Stone δώδεκα χρόνια νωρίτερα και ξεκινά ένα ταξίδι στο παρελθόν. Μαζί του κι εμείς, ακολουθώντας δύο αγνώστους που συγχρωτίζονται καθ’ οδόν προς τη Μινεάπολη, τον τελευταίο σταθμό μιας λογοτεχνικής περιοδείας του διάσημου μετά την πρόσφατη εκδοτική επιτυχία της «Infinite jest» Γουάλας.

Τόσο το βιβλίο του Λίπσκι όσο και η σεναριακή τεχνική του Μάργκιουλις αντιμετωπίζουν αυτό το συνδυασμό road και buddy movie σαν ένα θεατρικό έργο, του οποίου οι ιδέες και οι χαρακτήρες θα ξεπηδήσουν μέσα από τον διάλογο και τις ερμηνείες. Όσον αφορά τις τελευταίες, η επιλογή του κωμικού Τζέισον Σίγκελ («The Muppets», «Sex Tape» ) για το ρόλο του Γουάλας δεν κρίνεται απόλυτα επιτυχής, σε αντίθεση με εκείνη του πάντα φερέγγυου Άιζενμπεργκ, ο οποίος πείθει απόλυτα ως ζηλιάρης, φιλόδοξος, ατακαδόρος και συμπονετικός «πασαδόρος» του πραγματικού πρωταγωνιστή.

Ενός ξεχωριστού καλλιτέχνη που προσπάθησε να παραμείνει (ή να γίνει; ) ένας μέσος, φυσιολογικός άνθρωπος – ένας τυπικός Αμερικανός. Αυτόν τον απλοϊκό, μα και τόσο σύνθετο χαρακτηρισμό που αναζητά όλος ο λογοτεχνικός Γουάλας προσπαθεί να περιγράψει και η ταινία του Πόνσολντ, ένα καλοστημένο και casual δράμα, χωρίς όμως πειστική κορύφωση και με περισσότερο φιλολογικό παρά κινηματογραφικό ενδιαφέρον.

ΗΠΑ. 2015. Διάρκεια: 106΄. Διανομή: TANWEER.

Πηγή: athinorama.gr