ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο JOE PATERNO ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΟΔΥΘΕΙ Ο AL PACINO;

Το ημερολόγιο έγραφε 22 Ιανουαρίου 2012. Ήταν η μέρα που έγινε γνωστό ότι ο Joe Paterno έχασε την μάχη με τον καρκίνο και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών. Χιλιάδες έκλαψαν, αρκετοί δεν έχυσαν ούτε δάκρυ για τον χαμό του, ενώ οι περισσότεροι προσπαθούσαν να καταλάβουν τι συνέβη και μέσα σε ένα βράδυ διαλύθηκε ένας από τους μεγαλύτερους αθλητικούς μύθους των ΗΠΑ.

Γιατί ο Joe Paterno δεν ήταν απλά ένας προπονητής – ήταν ένας μύθος για το κολεγιακό Αμερικάνικο ποδόσφαιρο. Ένα είδωλο του αθλητισμού, που ξαφνικά αποκαθηλώθηκε με τον πιο ατιμωτικό τρόπο. Μέσα σε ένα βράδυ του Νοεμβρίου του 2011 είδε όχι απλώς πολλούς να του γυρνούν την πλάτη, αλλά να χάνει τη θέση του στους Penn State Nittany Lions – την ομάδα που υπηρέτησε για 61 συνεχόμενα χρόνια. Βέβαια την ίδια στιγμή είδε χιλιάδες οπαδούς του να κάνουν γυαλιά-καρφιά την πόλη σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Αυτόν τον αμφιλεγόμενο χαρακτήρα καλείται να υποδυθεί ο Al Pacino στην ταινία του HBO που θα σκηνοθετήσει ο Barry Levinson. Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ο Joe Paterno γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 1928 στο Μπρούκλιν και αφού το 1944 τελείωσε το σχολείο, κατατάχθηκε στο στρατό για να πολεμήσει στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1946 πάει στο Brown University και εκεί έχει την πρώτη του επαφή με το αμερικάνικο ποδόσφαιρο. Για 3 χρόνια είναι μέλος της ομάδας Brown Bears, παίρνει το πτυχίο του στην Αγγλική λογοτεχνία και ενώ έχει γίνει ήδη δεκτός στο τμήμα Νομικής του Boston University, τα παρατάει όλα για να γίνει βοηθός προπονητή στους Penn State Nittany Lions.

Η αντίδραση του πατέρα του ήταν αναμενόμενη: «Για αυτό τον λόγο σπούδαζες τόσο καιρό;» τον ρώτησε. Αλλά ο Joe ήταν αποφασισμένος ότι αυτός ήταν ο δρόμος του. Βοηθός θα μείνει στο Penn State για 16 χρόνια, κάτω από τις οδηγίες του Rip Engle – και όταν ο τελευταίος αποσυρθεί θα αναλάβει τις τύχες της ομάδας.

Από το 1966 έως το 2011, όταν και ήταν προπονητής στους Nittany Lions κατάφερε να πετύχει τα πάντα. Να κερδίσει δύο πρωταθλήματα, να ανακηρυχθεί κορυφαίος προπονητής του κολεγιακού Αμερικάνικου ποδοσφαίρου 5 φορές, να κερδίσει τον τίτλο Sports Illustrated Sportsman of the Year το 1986, όπως και τα Amos Alonzo Stagg Coaching Award (1989, 2001), Amos Alonzo Stagg Award (2002), Associated Press College Football Coach of the Year Award (2005) και δεκάδες ακόμα. Η τροπαιοθήκη του ήταν γεμάτη.


Αλλά το πιο σημαντικό ήταν ότι είχε κερδίσει την αγάπη και τον σεβασμό του κόσμου και των αθλητών του. Στα μάτια τους ο Paterno δεν ήταν απλά ο προπονητής, αλλά ο πατέρας, ο ήρωας, ο θεός τους. Άκουγαν μόνο τις οδηγίες του και τίποτα περισσότερο. Αυτός ήταν το αφεντικό και δεν το έκρυβε – σε τέτοιο βαθμό που κάποιοι δεν δίστασαν να τον αποκαλέσουν δικτάτορα.

Πώς γίνεται ένας τέτοιος μύθος να πέσει από τον θρόνο του; Όλα γίνονται τελικά σε αυτή τη ζωή. Στις 5 Νοεμβρίου του 2011 ο επί 30 χρόνια στενός (πρώην εκείνη την περίοδο) συνεργάτης του Paterno, ο Jerry Sandusky, θα συλληφθεί από το FBI με την κατηγορία της σεξουαλικής κακοποίησης. Σοκ στους κόλπους του Pennsylvania State University – ένα σοκ που όσο περνούσαν οι μέρες θα γινόταν όλο και μεγαλύτερο.

Κατά την διάρκεια των ανακρίσεων των υπόλοιπων μελών του προπονητικού team, ο Mike McQueary (βοηθός του Joe) θα πει ότι είχε δει το 2002 τον Sandusky να κακοποιοί σεξουαλικά ένα νεαρό αγόρι στους χώρους του πανεπιστημίου και είχε ειδοποιήσει τον Paterno. Οι αποκαλύψεις σκάνε σαν χιονοστιβάδα: ο Paterno είχε με τη σειρά του ενημερώσει τον Αθλητικό Διευθυντή του πανεπιστημίου Tim Curley, που αυτός το μετέφερε στον Αντιπρόεδρο Οικονομικών της σχολής Gary Schultz, ωστόσο χωρίς ποτέ το θέμα να φτάσει στις αρχές.

Γονείς και ΜΜΕ ζητούν εξηγήσεις και θέλουν τους ενόχους σε δίκη, το πλήγμα για τη σχολή είναι τεράστιο και το κουβάρι θέλει ακόμα χρόνο να ξετυλιχθεί. Αλλά ο χρόνος είναι χρήμα. Στις 8 Νοεμβρίου η διοίκηση της σχολής ανακοινώνει την απόλυση του Joe Paterno από τη θέση του προπονητή των Nittany Lions. Μια μέρα νωρίτερα του είχε ζητηθεί να παραιτηθεί – εκείνος απλά ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί στο τέλος της σεζόν.


Εκατοντάδες φοιτητές θα βρεθούν έξω από το σπίτι του σε ένδειξη συμπαράστασης προς τον προπονητή-θεό τους, ζητώντας από τη διοίκηση της σχολής να μην τον διώξει. Ενώ όταν έγινε γνωστή η απόλυσή του, εκατοντάδες οπαδοί βγήκαν στους δρόμους γράφοντας υπέρ του συνθήματα, καταστρέφοντας πινακίδες, διαλύοντας μέχρι και ένα αμάξι.

Βέβαια ο Joe Paterno δεν κατηγορήθηκε ποτέ για συγκάλυψη του σκανδάλου και δεν παραπέμφθηκε σε δίκη, καθώς όντως ακολούθησε τον νόμο. Και για να καταλάβεις, ο νόμος στη Πενσυλβάνια έλεγε τότε πώς αν ένας υπάλληλος γίνει μάρτυρας σεξουαλικής κακοποίησης είναι υποχρεωμένος να το αναφέρει στον ανώτερό του. Αυτό έκανε ο McQueary, αυτό έκανε ο Paterno, αυτό έκανε και ο Curley. Το τι έκανε ο Schultz κανείς δεν ξέρει. Ωστόσο η απόλυσή του ήταν επιβεβλημένη από τη διοίκηση της σχολής, προκειμένου να ηρεμήσει τους γονείς.

Δύο μήνες μετά ο Joe Paterno θα φύγει από τη ζωή, με περισσότερους από 12.000 ανθρώπους να του λένε «αντίο» σε μια ειδική τελετή, αλλά το όνομά του θα συνεχίζεται να ακούγεται όσο κρατούσε η δίκη του Jerry Sandusky. Και μαζί του θα δικαζόταν και εκείνος. Στις 23 Ιουλίου 2012, το NCAA αποφασίζει να του αφαιρέσει όλες του τις νίκες από το 1998 μέχρι το 2011, δηλαδή 111 νίκες, χάνοντας έτσι τον τίτλο του πολυνίκη προπονητή. Ενώ μια μέρα νωρίτερα, η διοίκηση του Πανεπιστημίου θα βγάλει το άγαλμά του που κοσμούσε για χρόνια την είσοδο του γηπέδου των Nittany Lions.

Το άγαλμα δεν επέστρεψε ποτέ στη θέση του. Οι νίκες, από την άλλη, του επιστράφηκαν το 2015. Όσο για τον Jerry Sandusky; Επτά μήνες μετά τον θάνατο του Paterno βρέθηκε ένοχος σε 45 κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης και καταδικάστηκε από 30 έως 60 χρόνια φυλάκισης, ρίχνοντας τους τίτλους τέλους σε ένα σκάνδαλο που κατέστρεψε από ζωές νέων παιδιών μέχρι και μύθους.

Πηγή: andro.gr