Η εξέλιξη της lounge μουσικής

Η lounge μουσική θεωρείται σήμα κατατεθέν των δεκαετιών του 1950 και 1960. Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι ότι καταφέρνει να «ταξιδεύει» τον ακροατή σε μέρη μακρινά και εξωτικά, επιτρέποντάς του έτσι να «δραπετεύσει» για λίγες στιγμές από τα στενά πλαίσια της καθημερινότητας.

Σαν μουσικό είδος εμφανίστηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1920 και αρχικά έγινε γνωστή με τον όρο «light music», που χρησιμοποιείται για να ορίσει την πιο απαλή ορχηστρική μουσική. Η jazz διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της lounge. Στις μέρες μας, lounge θεωρείται η μουσική που ακούγεται σε μέρη όπως τα λόμπι ξενοδοχείων, τα καζίνο και τα πιάνο μπαρ.

Καλλιτέχνες όπως ο Wayne Newton και ο Sonny King συνέβαλαν με τις ερμηνείες τους στην εξάπλωση της lounge ενώ ο σπουδαιότερος εκπρόσωπος του είδους, ο Burt Bacharach, προσέδωσε νέο τόνο και ύφος στη μουσική με τις μαγικές συνθέσεις του. Οι lounge μουσικοί εμφανίζονταν συνήθως στα καζίνο του Las Vegas, όπου ερμήνευαν ζωντανά τα κομμάτια τους. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πιανίστας και συνθέτης Billy Joel ξεκίνησε την καριέρα του παίζοντας και τραγουδώντας lounge. Αυτή η εμπειρία αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία του πιο γνωστού και επιτυχημένου τραγουδιού ολόκληρης της μουσικής σταδιοδρομίας του, με τίτλο «Piano Man».

frontok

Η lounge γνώρισε σημαντική αναβίωση στα τέλη του 1980, οπότε η νεολαία της εποχής άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για την ίδια μουσική που άκουγαν οι γονείς τους περίπου 20 χρόνια πριν. Κατά τη δεκαετία του 1990, εξακολούθησε να ακμάζει με την εμφάνιση καλλιτεχνών και συγκροτημάτων όπως ο Jaymz Bee, οι Love Jones αλλά και η ορχήστρα των Pink Martini. Η επιρροή της lounge σε άλλα μουσικά είδη έγινε εμφανής με την κυκλοφορία του EP «Space Age Bachelor Pad Music» από το alternative συγκρότημα Stereolab.

103137-pink_martini_617_409ok

Μάλιστα, το 1996 η δισκογραφική εταιρεία Capitol Records λάνσαρε τις πρώτες lounge μουσικές συλλογές. Αυτή η κίνηση εμπεριείχε μεγάλο εμπορικό ρίσκο, αφού τη συγκεκριμένη περίοδο η πλειοψηφία του κοινού προτιμούσε την πιο σκληρή, grunge μουσική. Η lounge ήταν το ακριβώς αντίθετο, από την προσεγμένη εμφάνιση και τα κοστούμια που φορούσαν συνήθως οι ερμηνευτές της ως τα κομμάτια που έπαιζαν. Οι πιο συνηθισμένες μουσικές επιλογές τους περιλάμβαναν παλιότερα έργα καλλιτεχνών όπως ο Antonio Carlos Jobim, ο Juan Garcia Esquivel και ο Louis Prima.

Το 2000 ο Richard Cheese και η μπάντα του «Richard Cheese and Lounge Against the Machine» άρχισαν να διασκευάζουν γνωστές heavy metal και hip-hop επιτυχίες σε στυλ lounge. Το 2004 το γαλλικό συγκρότημα Nouvelle Vague έκανε το ίδιο με post-punk και new wave κομμάτια της δεκαετίας του 1980. Από εκείνη τη στιγμή, πολλοί καλλιτέχνες έχουν επιχειρήσει να συνδυάσουν τη lounge με διάφορα μουσικά είδη όπως rock, pop και άλλα.

Οι πιο διαδεδομένες lounge μουσικές συλλογές είναι αναμφίβολα αυτές που έχουν κυκλοφορήσει με τη σφραγίδα του «Café del Mar», ενός μπαρ που βρίσκεται στην Ibiza της Ισπανίας. Οι συλλογές του περιέχουν κομμάτια «απαλής ακρόασης», τα οποία γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία ανάμεσα στους λάτρεις του είδους.

1191506-kruder-_-dorfmeister-caf-del-mar---the-best-of---compiled-by-jos-padillaok