ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΥΤΖΙΑΡΙΔΗΣ: «ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΟΞΥΜΩΡΟ ΑΛΛΑ ΧΑΛΑΡΩΝΩ ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΠΙΕΣΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ»

Μπορεί το success story να είναι μια συνηθισμένη έκφραση, αλλά η συνταγή της επιτυχίας έχει πάντα τα ίδια συστατικά. Οργάνωση, σχέδιο, φιλοδοξίες και επίπεδο. Με λίγα λόγια, ο Γιάννης Τουτζιαρίδης, κατάφερε αυτό που οι άλλοι προσπαθούν εδώ και χρόνια.

Πως προέκυψε η ίδρυση της εταιρείας σας και τι προβλήματα αντιμετωπίσατε στην Ελλάδα;

Πάντα ήθελα να δημιουργήσω κάτι δικό μου και ειδικότερα μια παραγωγική δραστηριότητα στα τρόφιμα. Έτσι συνεργάστηκα αρχικά με ένα VC   και δημιουργήθηκε η ΠΟΤ & ΠΑΝ ΑΕ, που διαθέτει μια από τις αρτιότερες μονάδες παραγωγής ετοίμων γεμάτων, επένδυση που ξεπέρασε τα 4 εκατομμύρια ευρώ τότε. Προμηθεύουμε με έτοιμα γεύματα μεγάλες αλυσίδες σουπερμάρκετ, παράγουμε σάλτσες  και προϊόντα για αλυσίδες μαζικές εστίασης αλλά και έχουμε ένα τμήμα, που ασχολείται με τη σίτιση ευπαθών πληθυσμών, όπως νοσοκομεία, παιδιά στα σχολεία, αλλά και αστέγους, απόρους η πρόσφυγες κατόπιν συνεργασιών με κρατικούς φορείς η ΜΚΟ. Σήμερα απασχολούμε περίπου 150 άτομα προσωπικό.

Αρχικά το έργο μου ήταν πολύ φιλόδοξο και η ελληνική αγορά πολύ περιορισμένη στο αντικείμενο και προκειμένου να επιτυγχάνω πωλήσεις αναγκαζόμασταν να δουλεύουμε με χαμηλό περιθώριο κέρδους αλλά και να αναλαμβάνουμε έργα σίτισης του δημοσίου σε νοσοκομεία κλπ. Οι μεγάλες καθυστερήσεις στις πληρωμές, αλλά και το υψηλό κόστος χρήματος, μας επέβαλε για πολλά χρόνια αρνητικά αποτελέσματα.  Ευτυχώς δεν το βάλαμε κάτω και με τους συνεργάτες μου. Καταφέραμε τα τελευταία χρόνια να το γυρίσουμε στην κερδοφορία! Γενικά η ελληνική πραγματικότητα δεν ευνοεί τέτοιες προσπάθειες για αυτό και η θνησιμότητα των παραγωγικών επιχειρήσεων έχει μεγάλο ποσοστό. Στην περίπτωση της εταιρείας μου δείξαμε τεράστια πίστη στο αντικείμενο και δεν εγκαταλείψαμε, ενώ ταυτόχρονα επενδύαμε «ζεστά χρήματα» όταν οι καταστάσεις ήταν εξαιρετικά δύσκολες.

factory_big-vert

Θα ήθελα να μου κάνετε μια σύγκριση στις ξένες αγορές και στην ελληνική. Τι είναι αυτό που πρέπει να αλλάξει άμεσα, σε γενικότερα πλαίσια.

Έχω εργαστεί για 17 χρόνια στις αγορές του εξωτερικού ως διευθυντής εξαγωγών στην Ευρώπη και στην Μέση Ανατολή για αμερικανική εταιρεία. Η ελληνική αγορά ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με την πτώση της κατανάλωσης είναι μια πολύ περιορισμένη αγορά που οδηγεί τις ελληνικές εταιρείες στο να αναζητούν ευκαιρίες στις αγορές του εξωτερικού. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά διότι ο ανταγωνισμός είναι υψηλότερος, και απαιτείται ένας επαγγελματισμός, μια επιμονή και επένδυση, που δεν είναι εύκολο να διαθέσει μια μικρομεσαία ελληνική εταιρεία. Επίσης δεν είναι όλα τα ελληνικά προϊόντα το ίδιο εύκολα εξαγώγιμα βέβαια.  Συνεπώς οι αγορές του εξωτερικού αποτελούν ευκαιρία υπό προϋποθέσεις. Το κράτος πάντως βοηθάει ελάχιστα στην εξαγωγική προσπάθεια των ελληνικών εταιρειών και αυτό δεν συμβαίνει τόσο λόγο έλλειψης πόρων όσο από έλλειψη know how στην υποστήριξη και οργάνωση.

Εδώ και λίγες ώρες έχουμε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Μ. Βρετανία. Θα ήθελα την τοποθέτηση σας.

Σαφέστατα το Brexit αποτελεί ένα milestone για την Ευρωπαϊκή Ένωση με πολλές επιπτώσεις που περισσότερο θα φανούν μακροχρόνια. Προκλήθηκε από τις φτωχές πολιτικές επιλογές της ΕΕ αλλά και την ιδιοσυγκρασία και κουλούρα των Άγγλων. Η διενέργεια δημοψηφισμάτων ακούγετε πολύ δημοκρατική διαδικασία αλλά δεν είναι πάντοτε η καλύτερη επιλογή για ην χώρα. Ήταν ένα μεγάλο λάθος του Καμερον. Για την Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι τόσα τα προβλήματα που πρέπει να λυθούν που δε νομίζω ότι η επιπτώσεις είναι σημαντικές. Είμαι οπαδός της θεωρίας ότι την τύχη μας την καθορίζουμε μόνοι μας. Επίσης δεν πιστεύω ότι το βασικότερο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι το υπερβολικό μας χρέος η οι πολιτικές των εταίρων μας, αλλά η νοοτροπία σε όλα τα επίπεδα από μετόχους, στελέχη και εργαζομένους που δημιουργεί μια παθογένεια στο σύστημα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπουμε ιδιαίτερη πρόοδο η εξέλιξη. Θεωρώ ότι θα πρέπει οι μέτοχοι και οι επιχειρηματίες να κάνουν περισσότερο παραγωγικές επενδύσεις, με μεγαλύτερο ορίζοντα και βασισμένες στη διαφάνεια. Τα στελέχη θα πρέπει να είναι πιο πιστά στις εταιρείες που εργάζονται και να προστατεύουν τα συμφέροντα τους, και οι εργαζόμενοι να βλέπουν το μέλλον τους και της οικογενείας τους να περνάει μέσα από το συμφέρον της επιχείρησης και όχι το αντίθετο.

Ξέρω ότι ασχολείστε με τον αθλητισμό γενικότερα. Μιλήστε μου γι αυτό όταν υπάρχει ελεύθερος χρόνος, πως περνάτε και τι είναι αυτό που σας ευχαριστεί περισσότερο.

Ασχολούμαι με τον αθλητισμό από μικρό παιδί σε διάφορα αθλήματα αλλά τα τελευταία 15 χρόνια μόνο με το θαλάσσιο σκι και είμαι μέλος της εθνικής ομάδας στην κατηγορία μου. Είναι ένα  άγνωστο σχετικά άθλημα αλλά σε εμάς που το ακολουθούμε προσφέρει μεγάλες συγκινήσεις και είναι το απαραίτητο αγχολυτικό προκειμένου να αντιμετωπίσουμε την απαιτητική ζωή που βιώνουμε.  Είναι πραγματικά πολύ σκληρό να συνδυάζεις τον πρωταθλητισμό με τις επαγγελματικές υποχρεώσεις και την οικογένεια. Πιστεύω ότι είναι ακόμα πιο δύσκολο και από τον επαγγελματικό αθλητισμό. Πολλές φορές δεν ξέρω και εγώ πως τα προλαβαίνω, το σίγουρο είναι πως χρειάζεται σκληρή πειθαρχία και καλός τρόπος ζωής, σωστός ύπνος, διατροφή και οργάνωση. Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν χωράει τίποτα άλλο στο πρόγραμμα μου, οπότε έχω αποδεχτεί τις θυσίες που απαιτούνται, για να τα βγάλω εις πέρας. Για παράδειγμα για εμένα το καλοκαίρι δεν έχει παραλίες και νησιά, διότι είναι η αγωνιστική περίοδος για το σκι, οπότε βρίσκομαι είτε στην Ελλάδα, είτε στο εξωτερικό σε λίμνες, για κάποιους αγώνες. Μπορεί να ακούγεται οξύμωρο αλλά χαλαρώνω, βάζοντας περισσότερη πίεση, στον εαυτό μου.