«ΑΟΡΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ», ΚΡΙΤΙΚΗ

Ο Αντριάν Ντόρια, ένας επιτυχημένος νεαρός επιχειρηματίας, κατηγορείται για το φόνο της ερωμένης του, καθώς ξύπνησε τραυματισμένος δίπλα στο πτώμα της μέσα στο κλειδωμένο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Τώρα, μαζί με μια κορυφαία δικηγόρο που έχει προσλάβει, έχουν μόλις τρεις ώρες καιρό για να ανακαλύψουν τι πραγματικά συνέβη σε ένα σφιχτοδεμένο αφηγηματικά, αλλά επιτηδευμένο σεναριακά θρίλερ (από τον σκηνοθέτη του «Σώματος» ) που το παρακάνει, θέλοντας να εκβιάσει την έκπληξη του θεατή του.

Τον Καταλανό Οριόλ Πάουλο τον γνωρίσαμε πρώτα ως σεναριογράφο των «Ματιών της Τζούλια» και κατόπιν ως σκηνοθέτη (και σεναριογράφο ) του ενδιαφέροντος, αλλά υπερφορτωμένου και εκβιαστικού θρίλερ «Το Σώμα», με το οποίο άπλωσε τη φήμη του έξω από τα ισπανικά σύνορα. Από τη νυχτερινή ατμόσφαιρα και την κλειστοφοβική αίσθηση ως το βασικό μυστήριο που γύρω του περιστρέφονται όλα και τις διαδοχικές ανατροπές, η δεύτερη ταινία του ακολουθεί το ίδιο ακριβώς αγωνιώδες μοτίβο.

Πρωταγωνιστής της είναι ο Αντριάν Ντόρια, ένας επιτυχημένος νεαρός επιχειρηματίας ο οποίος κατηγορείται για το φόνο της ερωμένης του. Όλα ξεκίνησαν όταν, ακολουθώντας τις οδηγίες ενός αγνώστου που απειλούσε να αποκαλύψει την παράνομη σχέση τους, οι δυο τους βρέθηκαν στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, όπου ο Αντριάν δέχτηκε ξαφνική επίθεση. Ξυπνώντας τραυματισμένος στο κλειδωμένο (από μέσα ) δωμάτιο και δίπλα στο πτώμα της Λάουρα, θα συλληφθεί και θα αποφυλακιστεί με εγγύηση. Τώρα, μαζί με μια κορυφαία δικηγόρο, έχουν μόλις τρεις ώρες καιρό για να ανακαλύψουν τι πραγματικά συνέβη.

Από την πρώτη στιγμή, ο «Αόρατος Επισκέπτης» έχει ανέβει σε αφηγηματικές ράγες που του επιτρέπουν να κινείται με ταχύτητα, ακολουθώντας όμως μια συγκεκριμένη διαδρομή, η γοητεία της οποίας είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη σεναριακή φαντασία, αλλά και συνοχή. Όπως και στο «Σώμα», λοιπόν, έχουμε και εδώ ένα σφιχτοδεμένο θρίλερ γεμάτο ανομολόγητα κίνητρα, πειστικά ψέματα και επικίνδυνα παιχνίδια εξαπάτησης. Ο συνδυασμός τους έχει τη γοητεία του, αλλά όσο το κουβάρι της πλοκής ξεδιπλώνεται, για να μαζευτεί και να ξεδιπλωθεί ξανά, η κατάχρηση των ανατροπών εκβιάζει την έκπληξη του θεατή, το εύρημα γίνεται επιτήδευση και το «σοκαριστικό» φινάλε, όπως ακριβώς και στο «Σώμα», δεν είναι πιστευτό ούτε στο… Χόλιγουντ.

Πηγή: athinorama.gr