All star jazz στο «Gazarte»: 3 μηνες με μεγαλες φωνες (1 Φεβρουαριου)

Gazarte2013

Ute Lemper, Dee Dee Bridgewater, Danilo Perez, Cassandra Wilson και όχι μόνο… Για το επόμενο διάστημα το «Gazarte» έχει προγραμματίσει σημαντικά jazz events που καλύπτουν μια ευρεία εκφραστική γκάμα – και στα οποία πρωταγωνιστεί η γυναικεία φωνή. Ξεκινάει στη 1/2 με την ταλαντούχα τραγουδίστρια China Moses και συνεχίζει με τον νέο σταρ της τρομπέτας Ibrahim Maalouf.

ath1
China Moses
Την China Moses είχα την ευκαιρία να τη δω το περασμένο καλοκαίρι στο τριήμερο φεστιβάλ Jazz on the Hill της Σάνης. Η κόρη της Dee Dee Bridgewater διαθέτει την on stage δυναμική της μητέρας της και, φυσικά, έχει πάρει κάτι από την ιδιαίτερη ερευνητική της διάθεση για την παράδοση της jazz. Αν και η China μεγάλωσε στη Γαλλία, διαθέτει μια σοβαρότητα στην προσέγγιση των ριζών της και οι τελευταίοι δύο δίσκοι της («Crazy Blues» και «This One’s For Dinah» ) αποτελούν πλήρη και απολαυστικά tributes στις προσωπικότητες που έχει λατρέψει αλλά και την έχουν διαμορφώσει καλλιτεχνικά (από την Bessie Smith μέχρι την Dinah Washington και την Janis Joplin ). Όσο για το impact της επάνω στη σκηνή, είπαμε: κόρη της Dee Dee είναι… (1/2 )

ath2

Ibrahim Maalouf
Επίσης μεγαλωμένος στη Γαλλία και προερχόμενος από καλλιτεχνική οικογένεια είναι και ο Λιβανέζος τρομπετίστας Ibrahim Maalouf. Μουσικός με ευρύτητα καλλιτεχνικής κι επιστημονικής μόρφωσης, γνωρίζει εις βάθος την κλασική­ και την αραβική μουσική, παίζει τρομπέτα τόσο με τον κλασικό τρόπο όσο και με μικροτόνους και, βέβαια, έχει πείρα στον jazz αυτοσχεδιασμό. Όλα αυτά συνδυάζονται σε μουσικές που δένονται σε μια ενιαία παράδοση και ακούγονται εντελώς πηγαία και φυσικά.

ath3
Dee Dee
Γι’ αυτό και ο Maalouf είναι περιζήτητος και οι συνεργασίες του εκτείνονται από τη γαλλική jazz και pop μέχρι τον Sting. Αυτό που είναι σημαντικό όμως είναι η ίδια η μουσική του: σύγχρονη, απολαυστική, θερμή, ανθρώπινη (2/2 ).
Η Ute Lemper, πάλι, έρχεται αυτήν τη φορά κοντά μας (6/2 ) με ένα ξεχωριστό project: τα ερωτικά ποιήματα του Pablo Neruda, που παίρνουν τη μορφή του πολύ όμορφου δίσκου «Remember». Εκτείνοντας­ η ίδια σε εκπληκτικό βαθμό την τραγουδιστική παράδοση θρύλων­ του καμπαρέ όπως η Lotte Lenya (ή η Edith Piaf ), αναδεικνύει με το δικό της τρόπο το μοναδικό λυρισμό που εκλύει η (ούτως ή άλλως ) σπουδαία ποίηση του Neruda. Με μουσικό backing που προέρχεται απο το tango, την jazz και το blues, σε original ισπανικά ή γαλλικές και αγγλικές εκδοχές τα ερωτικά ποιήματα του Pablo Neruda γίνονται αριστουργηματικά τραγούδια…

ath4
Ute Lemper
Γι’ ακόμη μία φορά –και προτού καν κλείσει χρόνος από την προηγούμενη εμφάνισή της στο «Gazarte»– θα απολαύσουμε και την Dee Dee Bridgewater (14/2 ). Όπως έχουμε επανειλημμένα επισημάνει, δεν υπάρχει τραγουδίστρια που να συνοψίζει τόσο τέλεια το σύνολο της τζαζικής γυναικείας τραγουδιστικής παράδοσης και ταυτόχρονα να είναι τόσο μοντέρνα σε αντίληψη, προσέγγιση, αίσθημα και ούτω καθεξής. Κάθε της project μέσα στην τελευταία εικοσαετία αποτελεί γεγονός.

ath5
Danilo Perez
Εδώ και μία εικοσαετία (επίσης ) μας είναι γνωστός ο πιανίστας Danilo Perez, από όταν τον πρωτο­είδαμε στο Ηρώδειο με την ορχήστρα του Dizzy Gillespie. Σε αυτό­ το διάστημα ο πιανίστας από τον Παναμά έχει κάνει γιγάντια εξελικτικά βήματα κι ενώ είναι διαρκώς εμφανείς οι latin ρίζες του, η μουσική του παίρνει άλλες –ευρύτερες και πιο δημιουργικές– διαστάσεις, οι οποίες αγκαλιάζουν την jazz στο σύνολό της. Κάθε δίσκος και κάθε live παρουσία του είναι μια ευχαρίστηση. Ή μάλλον πολλές (23/3 ).

ath6
Cassandra Wilson
Στη Σάνη είδαμε το καλοκαίρι και την Cassandra Wilson, η οποία μας εντυπωσίασε. Φωνητικά, εκφραστικά, δημιουργικά κ.λπ. η Cassandra πρέπει να θεωρείται (και είναι ) κορυφαία. Αλλά­ και ο τρόπος που επεκτείνει το jazz ρεπερτόριο υπήρξε πρωτοποριακός­ ήδη από τα ’80s καθώς αγκάλιαζε όλα τα διατιθέμενα στιλ: από το στάνταρ και κλασικό τραγούδι μέχρι το rock και το free funk. Ο πιο πρόσφατος δίσκος της «Another Country» τονίζει την κλάση της περαιτέρω κι έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά μοντέρνων jazz classics –με ευρύτερη έννοια και σημασία– που απαρτίζουν την προσωπική της δισκογραφία. Πραγματικά, αν δεν έχουμε δει live την Cassandra Wilson, ­χάνουμε σε αισθητικές εμπειρίες. Θα ­πάμε οπωσδήποτε (5-6/4 ).

Πηγή: