«ALIAS MARIA», ΚΡΙΤΙΚΗ

481

Ρεαλιστική απεικόνιση της βίαιης ενηλικίωσης ενός κοριτσιού που προσωποποιεί μια ολόκληρη χώρα.

Το ντοκιμαντερίστικα γυρισμένο πολεμικό δράμα του 48χρονου Χοσέ Λουίς Ρουχέλες μας μεταφέρει στην καρδιά της κολομβιανής ζούγκλας, όπου οι μαρξιστές αντάρτες του FARC (Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κολομβίας ) ελέγχουν πολλές απρόσιτες περιοχές, πολεμώντας τον κυβερνητικό στρατό από το 1964. Ανάμεσα στους 10.000 περίπου μαχητές του, το FARC έχει στρατολογήσει και πολλούς ανήλικους, όπως η 13χρονη Μαρία, η οποία έχει μείνει έγκυος από έναν συμπολεμιστή της. Παρόλο που η εγκυμοσύνη απαγορεύεται αυστηρά στις αντάρτισσες, εκείνη θέλει να κρατήσει το παιδί και κάνει τα πάντα για να μην αποκαλυφθεί η κατάστασή της.

Τα πράγματα, όμως, θα περιπλεχθούν επικίνδυνα όταν αναλάβει μαζί με άλλους τρεις την παράτολμη αποστολή να μεταφέρει σε ασφαλές καταφύγιο το νεογέννητο μωρό του διοικητή της. Ο Ρουχέλες βλέπει στο πρόσωπο της Μαρία την ίδια τη χώρα του, παγιδευμένη σε ένα βίαιο, ασφυκτικό παρόν από το οποίο πρέπει να ανοίξει δρόμο προς το μέλλον. Βασισμένος σε πολλές αληθινές ιστορίες, απεικονίζει –χωρίς καταγγελτικές κραυγές– τον ατελείωτο εμφύλιο πόλεμο σαν μια εθνική καταστροφή (το κατεστραμμένο χωριό, οι νεκροί χωρικοί, η ανεξέλεγκτη βία ), αφηγούμενος παράλληλα μια ρεαλιστική ιστορία «υποχρεωτικής» ενηλικίωσης. Υιοθετεί το βλέμμα της νεαρής ηρωίδας του και –καθώς τα πάντα γύρω της γίνονται όλο και πιο απειλητικά– καταφέρνει μέσα απ’ αυτό να μεταδώσει στο θεατή το μεγάλο φόβο της, αλλά και το ακόμα μεγαλύτερο πείσμα της να μην παραδοθεί στο παράλογο, αδελφοκτόνο χάος.

Χωρίς να πρωτοτυπεί σκηνοθετικά, ο Ρουχέλες μένει συγκεντρωμένος στην ιστορία του, κρατά σφιχτό αφηγηματικό ρυθμό και χτίζει ένα ζωντανό κινηματογραφικό χαρακτήρα. Κι αν η αλληγορική διάσταση της ταινίας του είναι μονοδιάστατη, διαθέτει μια καθαρότητα ματιάς που δεν μπορείς εύκολα να προσπεράσεις.

Πηγή: athinorama.gr