«ΑΓΡΙΑ ΟΝΕΙΡΑ», ΚΡΙΤΙΚΗ

Ένα ανήλικο ρομάντζο που γίνεται θρίλερ καταδίωξης φέρνει στο νου το «Badlands» του Τέρενς Μάλικ και φωτίζει με νεο-γουέστερν στιλ τη σκοτεινή πλευρά της ενηλικίωσης.

Γυρισμένα στο άγριο όσο και ποιητικό φυσικό σκηνικό του Οντάριο, τα «Άγρια Όνειρα» φέρνουν αμέσως στο νου το «Badlands» του Τέρενς Μάλικ: όταν η έφηβη Κέισι μετακομίζει στη διπλανή φάρμα, ο μοναχικός Τζόνας την ερωτεύεται και προσπαθεί να την προστατεύσει από τον βίαιο πατέρα της, ο οποίος είναι ένας διεφθαρμένος αστυνομικός. Έτσι, όταν ο Τζόνας γίνει μάρτυρας της εν ψυχρώ δολοφονίας μιας ομάδας εμπόρων ναρκωτικών από εκείνον, θα του κλέψει τα λεφτά και μαζί με την Κέισι θα τραπούν σε απέλπιδα φυγή.

Μια ατμόσφαιρα βορειοαμερικανικού gothic ντύνει τις ρεαλιστικές εικόνες του Καναδού Νέιθαν Μορλάντο, οι οποίες περιγράφουν λιτά και στακάτα την απόδραση των δύο παιδιών σαν μοναδική διέξοδο προς την ανεξαρτησία και την ενηλικίωση. Ο λυρισμός του Μάλικ αποκτά εδώ κάτι πιο σκοτεινό και άμεσα απειλητικό, καθώς το ανήλικο ρομάντζο μετατρέπεται πλάνο το πλάνο σε θρίλερ καταδίωξης. Το νεο-γουέστερν άγγιγμα συνάδει με τη φυσική ομορφιά (και «ηθική αδια­φορία» ) του τοπίου, το σασπένς κλιμακώνεται δεξιοτεχνικά και το ξέσπασμα της βίας γίνεται ένα τελετουργικό ελευθερίας συνυφασμένο με όλη την παράδοση της Americana.

Καναδάς. 2016. Διάρκεια: 108΄. Διανομή: ODEON.

Πηγή: athinorama.gr