40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ PIER PAOLO PASOLINI

pegasus_LARGE_t_1581_106509879

Our Rating

9

Πέρασαν 40 χρόνια από τη δολοφονία του ποιητή της μεγάλης οθόνης Πιερ Πάολο Παζολίνι.

Η υπόθεση της δολοφονίας του παραμένει ακόμα ένα μυστήριο, αφού μόλις πριν ένα χρόνο ο εισαγγελέας που ξεκίνησε να εξετάζει την υπόθεση το 2009 πήρε κατάθεση από τον Πίνο Πελόζι (τον άνθρωπο που καταδικάστηκε για τον φόνο του Παζολίνι), στην οποία δήλωσε πως άλλοι δύο άνδρες χτύπησαν τον σκηνοθέτη μέχρι θανάτου, σε αντίθεση με την προηγούμενη κατάθεσή του πως είχε ενεργήσει μόνος του.

Δείγματα DNA που ελήφθησαν από τα ρούχα που φορούσε εκείνο το βράδυ ο Παζολίνι αποκάλυψαν ίχνη που ανήκουν σε τουλάχιστον 3 ανθρώπους, σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης.

Πολλοί Ιταλοί πίστευαν μέχρι τώρα πως ο Παζολίνι δολοφονήθηκε από μια ομάδα νέο-φασιστών, είτε εξαιτίας των ριζοσπαστικών απόψεών του και τις ομοφυλοφιλίας του, είτε εξαιτίας του δημιουργικού έργου του που θεωρήθηκε ως απειλή από τους Χριστιανοδημοκράτες.

Ο Πελόζι ήταν μόλις 17 ετών κατά την δολοφονία του Παζολίνι στις 2 Νοεμβρίου 1975.

Όπως είχε δηλώσει στη δίκη του, είχε σκοτώσει τον Παζολίνι στο παραθαλλάσιο θέρετρο της Όστια, κοντά στη Ρώμη όταν ο σκηνοθέτης προσπάθησε να τον βιάσει. Είχε καταδικαστεί σε 9 χρόνια φυλάκιση αλλά η δική του εκδοχή των γεγονότων αντιμετωπιζόταν πάντα με σκεπτικισμό.

Καθώς ήταν πιο μικροκαμωμένος από τον Παζολίνι, πολλοί αμφισβήτησαν το πώς τον ακινητοποίησε και τον χτύπησε τόσο βάναυσα. Ο σκηνοθέτης είχε κατά τη στιγμή του θανάτου του, πολλαπλά κατάγματα και θρυμματισμένους όρχεις ενώ το σώμα του ήταν εν μέρει καμένο.

Στη νέα του κατάθεση, ο Πελόζι φέρεται να δήλωσε πως αυτός και ο Παζολίνι μόλις είχαν βγει από την Alfa Romeo του σκηνοθέτη όταν δέχθηκαν επίθεση από τουλάχιστον 6 άτομα – που είχαν φτάσει στο σημείο με δύο αυτοκίνητα και μια μηχανή. Δύο από τις επιτιθέμενους επιτέθηκαν στον σκηνοθέτη με λοστούς προτού τον ρίξουν πάνω σε ένα αυτοκίνητο παρόμοιο με το δικό του, δήλωσε ο Πελόζι.

Ο Πίνο Πελόζι

Σαράντα χρόνια μετά την δολοφονία του, το έργο του Παζολίνι παραμένει ανέπαφο, συγκινησιακά ονειρικό και τολμηρά ρεαλιστικό. Διαβάστε παρακάτω το κείμενο αυτοπαρουσίασης που έγραψε ο ίδιος τον Φεβρουάριο του 1969.

Γεννήθηκα στη Μπολόνια. Είμαι σαράντα έξι χρόνων. Είμαι συγγραφέας-κινηματογραφιστής.

Πρωτοεμφανίστηκα με μια ποιητική συλλογή, αφού είχα τελειώσει το Πανεπιστήμιο, στα είκοσί μου χρόνια. Υπήρξα φιλόλογος. Υπήρξα διευθυντής λογοτεχνικών περιοδικών. Έγραψα βιβλία, έκανα ταινίες και τώρα αρχίζω ένα καινούριο επάγγελμα. Το επάγγελμα του δημοσιογράφου: συνεργάζομαι με μια εβδομαδιαία εφημερίδα στην οποία κρατάω μια τακτική στήλη. Πριν δεκαοκτώ χρόνια έφτασα στη Ρώμη, κι η κατάστασή μου μ’ ανάγκασε να ζήσω στις φτωχές συνοικίες της πρωτεύουσας. Τραυματισμένος από τη ζωή σ’ αυτά τα προάστια, έγραψα τα δύο πρώτα μου μυθιστορήματα πάνω σ’ αυτό το θέμα.

Το 1961 γύρισα την πρώτη μου ταινία το «Ακατόνε» με άγνωστους ηθοποιούς. Στην προβολή της ταινίας στη Ρώμη, φασίστες θεατές έριξαν στην οθόνη κλούβια αυγά και μελανοδοχεία. Γύρισα κατόπιν με την Άννα Μανιάνι και τον Φράνκο Τσίτι το «Μάμα Ρόμα». Κατά την διάρκεια του Φεστιβάλ της Βενετίας, όπου η ταινία αντιπροσώπευε επίσημα την Ιταλία προσπάθησαν να την κατάσχουν κάνοντας αγωγή. Αργότερα σκηνοθέτησα το «Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» που επιλέχτηκε να αντιπροσωπεύσει την Ιταλία στο Φεστιβάλ Βενετίας, όπου και πήρε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής.

Δικάστηκα στη Βενετία. Κινδύνεψα να πάω φυλακή για πολλούς μήνες. Τελικά απαλλάχτηκα. Μου είπαν ότι έχω τρία είδωλα: τον Χριστό, τον Μαρξ και τον Φρόυντ. Αυτά είναι φόρμουλες. Το μόνο μου είδωλο είναι η πραγματικότητα. Αν διάλεξα να είμαι κινηματογραφιστής και όχι μόνο συγγραφέας, είναι επειδή προτίμησα αντί να εκφράζω την πραγματικότητα με σύμβολα, όπως είναι οι λέξεις, να εκφράζω μέσω του κινηματογράφου την πραγματικότητα με την πραγματικότητα.

Πηγή: cinemag.gr