«10 CLOVERFIELD», ΚΡΙΤΙΚΗ

35

Κλειστοφοβικό θρίλερ που εκμεταλλεύεται υπέρ της έντασης και του σασπένς τη θεατρική δομή του, μέχρι τη στιγμή που κάποιος αποφασίζει να ανοίξει την καταπακτή.

Πλασάρεται ως άτυπο σίκουελ του προ οκταετίας «Cloverfield», στην πραγματικότητα όμως το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Νταν Τράτστενμπεργκ και η found footage περιπέτεια καταστροφής του Ματ Ριβς το μόνο κοινό που μοιράζονται είναι ο παραγωγός Τζέι Τζει Έιμπραμς («Lost «,«Star Trek», «Star Wars» ). Ίσως και η ιδέα της εξωγήινης εισβολής, καθώς στο «10 Cloverfield Lane» τα πράγματα αργούν –ευτυχώς– να αποσαφηνιστούν. Γιατί έπειτα από ένα αυτοκινητικό ατύχημα, η Μισέλ ξυπνά τραυματισμένη και δεμένη σε ένα υπόγειο καταφύγιο, όπου ένας παράξενος άντρας την πληροφορεί πως δεν μπορεί να διαφύγει. Ο έξω κόσμος έχει δεχτεί (εξωγήινη; χημική; πυρηνική; ) επίθεση και η ατμόσφαιρα είναι θανάσιμα μολυσμένη.

Όπως υπολογίζει ο οξύθυμος κατασκευαστής του καταφυγίου, ο οποίος έχει μαζί του κι έναν –επίσης τραυματισμένο– νεαρό, η διάρκεια παραμονής τους κάτω από το έδαφος θα διαρκέσει τουλάχιστον ένα με δύο χρόνια! Με ένα εκκρεμές μυστήριο που μια ενισχύεται και μια ανατρέπεται, το κλειστοφοβικό θρίλερ του Τράτστενμπεργκ εκμεταλλεύεται υπέρ της έντασης και του σασπένς την καθαρά θεατρική δομή του. Ο Τζον Γκούντμαν πείθει ως απειλητικός σωτήρας-τιμωρός, η πλοκή δεν αφήνει τα κλισέ να πάρουν το πάνω χέρι, το μετρημένο χιούμορ βοηθά την καλοκουρδισμένη αφήγηση. Μέχρι τη στιγμή που κάποιος αποφασίζει να ανοίξει την καταπακτή και όλα πάνε στο βρόντο από την παντελώς ανόητη ιδέα ενός δήθεν θεαματικού φινάλε…

ΗΠΑ. 2016. Διάρκεια: 91΄. Διανομή: UIP.

Πηγή: athinorama.gr